FLYNGO Plastic 3 Color Mode Led Study Table Desk Lamp For Students With Pen & Phone Holder, Rechargeable Touch On/Off Studying (204White)
Thursday, 12 November 2026
അറബി കിത്താബുകളുടെ മലയാളം പരിഭാഷകൾ
ഈ ബ്ലോഗിലെ അറബി ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഭാഷാന്തരങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ, താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന അവയുടെ പേരുകളിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്താൽ മതി.
صفَةُ الجَنَّةِ - (സിഫത്തുൽ ജന്ന)
لِلحَافِظِ أَبِي نُعَيْمٍ الأَصبَهَانِيِّ – ഹാഫിള് അബൂ നുഐം അൽ-അസ്ബഹാനി
-------------------------------------------------------------------------------------------
أهوال القبور وأحوال أهلها إلى النشور
"അഹ്‌വാലുൽ ഖുബൂർ വ അഹ്‌വാലു അഹ്‌ലിഹാ ഇലന്നുശൂർ"
(ഖബറിലെ ഭയാനകതകളും പുനരുത്ഥാനം വരെയുള്ള അവിടത്തുകാരുടെ അവസ്ഥകളും)
----------------------------------------------------------------------------------------------------
الجوهر المنظم في فضائل شهر الله المحرم
(അൽ-ജൗഹറുൽ മുനള്ളം ഫീ ഫളാഇലി ശഹ്‌രില്ലാഹിൽ മുഹർറം)
"അല്ലാഹുവിന്റെ മാസമായ മുഹർറത്തിന്റെ പുണ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കോർത്തിണക്കപ്പെട്ട മുത്തുകൾ"
-------------------------------------------------------------------------------------------
വിഡ്ഢികളുടെയും അശ്രദ്ധരുടെയും കഥകൾ / വാർത്തകൾ
-------------------------------------------------------------------------------------------
الصبر على الزوجات والحلم عليهن
അസ്സ്വബ്റു അല സൗജാത്തി വൽ ഹിൽമു അലൈ ഹിന്ന
ഭാര്യമാരോട് ക്ഷമിക്കുന്നതും അവരോട് സഹിഷ്ണുതയോടെ (സൗമ്യതയോടെ) പെരുമാറുന്നതും.
-------------------------------------------------------------------------------------------
അൽ-ജവാഹിറു ഫീ ഉഖൂബത്തി അഹ്ലിൽ കബാഇർ
-------------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------
(അൽ-ഖൗലുൽ മുഅ്തമദ് ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്)
'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്) എന്ന വചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലെ പ്രബലാഭിപ്രായം"
-------------------------------------------------------------------------------------------
القول المعتمد في تفسير قل هو الله أحد - (അൽ-ഖൗലുൽ മുഅ്തമദ് ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്)
പരിഭാഷകൻ : അബ്ദുൽ ഫത്താഹ് കോന്നി
 |
القول المعتمد في تفسير قل هو الله أحد
(അൽ-ഖൗലുൽ മുഅ്തമദ് ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്)
'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്) എന്ന വചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലെ പ്രബലാഭിപ്രായം"
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് : جمال الدين يوسف بن عبد الله الأرميوني الشافعي
(ജമാലുദ്ദീൻ യൂസുഫ് ബിൻ അബ്ദില്ലാഹ് അൽ-അർമയൂനി അശ്ശാഫിഈ)
ആമുഖം
ഏകനും അദ്വിതീയനുമായ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടും, അന്തിമ പ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ് നബിയുടെയും ﷺ അവിടുത്തെ കുടുംബത്തിന്റെയും അനുചരന്മാരുടെയും മേൽ സ്വലാത്തും സലാമും അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ മുഖവുര ആരംഭിക്കുന്നത്.
മഹത്തായ സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസിനെ കുറിച്ചുള്ള വളരെ വിശദമായ ഒരു പഠനമാണിത്. ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇതിൽ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:
സൂറത്തിന്റെ അവതരണ പശ്ചാത്തലം (അസ്ബാബുന്നുസൂൽ), അതിന്റെ പുണ്യം (ഫദ്ല്). ആയത്തുകൾ, വാക്കുകൾ, അക്ഷരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ എണ്ണം. പദവ്യുത്പത്തി (ഇശ്തിഖാഖ്), വ്യാഖ്യാനം (തഫ്സീർ), വ്യാകരണ വിശകലനം (ഇഅ്റാബ്), വ്യത്യസ്ത ഓത്തുരീതികൾ (ഖിറാഅത്തുകൾ).
സൂറത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നൂറോളം (100) ഉപകാരങ്ങളും രഹസ്യങ്ങളും (فوائد وأسرار) അദ്ദേഹം ഇതിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം വ്യാഖ്യാനങ്ങളും 'ഇൽമുൽ കലാമിന്റെ' (تفسير كلامي - വിശ്വാസശാസ്ത്രപരമായ/തത്വശാസ്ത്രപരമായ ശൈലി) അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളതാണ്. ഇക്കാര്യത്തിൽ പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനായ ഇമാം ഫക്രുദ്ദീൻ റാസിയുടെ 'തഫ്സീറുൽ കബീറിനെ' അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായി പിന്തുടർന്നിരിക്കുന്നു. വിമർശകരുടെ സംശയങ്ങൾക്കും ആക്ഷേപങ്ങൾക്കും കൃത്യമായ മറുപടികൾ ഇതിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ (തഅ്വീൽ ചെയ്യുന്നവരുടെ) അഭിപ്രായങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ മാർഗ്ഗം സലഫുകളുടെ (മുൻഗാമികളുടെ) നിലപാടാണെന്നും (അതായത് അനാവശ്യ തർക്കങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാതെ മൗനം പാലിക്കുക - السكوت والتمرير) ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഇതിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ പുസ്തകം വായനക്കാർക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുകയും, അതിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ഹദീസുകളുടെ ഉറവിടങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും (തഖ്‌രീജ്), മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ച വരികളുടെ വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് മുഹഖിഖ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പരിശോധനയ്ക്കായി (തഹ്ഖീഖ്) ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത് കുവൈറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ (جامعة الكويت) സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള യഥാർത്ഥ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയെയാണ്.ഇതൊരു വലിയ പുസ്തക ശേഖരത്തിന്റെ (مجموع) ഭാഗമായിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇതിലെ പേജുകൾ 65 മുതൽ 84 വരെയായി നമ്പരിട്ടിരിക്കുന്നു.ആകെ 19 പൂർണ്ണ പേജുകളിലായി (تسع عشرة ورقة كاملة) വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്നതാണ് ഈ കൃതി. ഓരോ പേജിലും 23 വരികൾ വീതമുണ്ട്.
എഴുത്തുരീതിയും കാലപ്പഴക്കവും : വളരെ വ്യക്തവും മനോഹരവുമായ കൈപ്പടയിലാണ് (بخط واضح جميل) ഇത് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഹിജ്റ 1001-ൽ ആണ് ഇത് പകർത്തിയെഴുതിയത് (നഖ്‌ല് ചെയ്തത്). അതായത്, ഗ്രന്ഥകർത്താവ് മരണപ്പെട്ട് അരനൂറ്റാണ്ടിൽ (50 വർഷം) താഴെ മാത്രം കാലയളവിനുള്ളിൽ തന്നെ ഈ പ്രതി തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മാർജിൻ കുറിപ്പുകൾ:ഈ പ്രതിയുടെ വശങ്ങളിൽ (മാർജിനുകളിൽ) പുതിയ ചില വിശദീകരണങ്ങളും അധിക വിവരങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് നൽകിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്ക് പുറമെ, മറ്റ് ചില പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഇതിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ ചിലത് പരിശോധകൻ പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും മറ്റു ചിലതിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ തുടക്കം:ഈ പ്രതിക്ക് പ്രത്യേകം ഒരു 'കവർ പേജ്' അല്ലെങ്കിൽ തലക്കെട്ടുള്ള പേജ് (ورقة عنوان) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം ഇതൊരു സമാഹാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
ബിസ്മിക്ക് ശേഷം ഗ്രന്ഥം ആരംഭിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: "ഷെയ്ഖ്, ഇമാം, ജമാലുദ്ദീൻ യൂസുഫ് ബിൻ ജമാലുദ്ദീൻ ബിൻ അബ്ദില്ലാഹ് ബിൻ സുലൈമാൻ ബിൻ അബിൽ അബ്ബാസ് അൽ-അമവി അശ്ശ ശാഫിഈ അൽ-ഹുസ്ബാനി... പറഞ്ഞു: തന്റെ മഹത്തായ വേദഗ്രന്ഥത്തെ ഒരു പ്രമാണമാക്കിയ അല്ലാഹുവിന് സ്തുതി..."
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവസാനം: പുസ്തകം അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു പ്രാർത്ഥനയോടെയാണ്: "...പരലോക നാളിൽ ഉപകാരപ്രദവും അനുഗൃഹീതവുമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമായി ഇതിനെ മാറ്റേണമേ, യാ റബ്ബൽ ആലമീൻ."
ഈ പകർത്തിയെഴുത്ത് പൂർത്തിയായത് ഹിജ്റ 1001 റമദാൻ മാസം 12-ാം തീയതി ഒരു ശനിയാഴ്ച പകൽ സമയത്താണ് (نهار السبت ثاني عشر شهر رمضان المعظم سنة إحدى بعد الألف).
ഇത് പകർത്തിയെഴുതിയത് അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന് ഏറെ ആവശ്യമുള്ള 'മുഹമ്മദ് ബിൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ യൂസുഫ് അൽ-ഖാലിദി അശ്ശ ശാഫിഈ അൽ-അശ്അരി' എന്ന വ്യക്തിയുടെ കരങ്ങളാലാണ്. പ്രവാചകരുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും അനുചരന്മാരുടെയും മേലുള്ള സ്വലാത്തും സലാമും പ്രാർത്ഥനയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈ ഭാഗം അവസാനിക്കുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വലിയൊരു പണ്ഡിതനായിരുന്നുവെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അത്രയധികം പ്രശസ്തനായിരുന്നില്ല (عالم مغمور). അദ്ദേഹം അധ്യാപനം നടത്തുകയും, മറ്റ് പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഇജാസത്തുകൾ (അധ്യാപന അനുമതി) നൽകുകയും, ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വളരെ കുറച്ചു വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ് നമുക്ക് ലഭ്യമായിട്ടുള്ളത്. പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനായ ഇമാം ജലാലുദ്ദീൻ അസ്സുയൂത്വിയുടെ (رحمه الله) ഏറ്റവും പ്രമുഖരായ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെ വളരെ ആദരവോടെയാണ് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്: 'അൽ-കവാകിബുസ്സായിറ' (الكواكب السائرة) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തെ "ശൈഖ്, ഇമാം, അല്ലാമ, സയ്യിദ്, ശരീഫ്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 'ശദറാത്തുദ്ദഹബ്' (شذرات الذهب) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തെ "സയ്യിദ്, ഇമാം, അല്ലാമ" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണനാമം: ജമാലുദ്ദീൻ യൂസുഫ് ബിൻ അബ്ദില്ലാഹ് അൽ-ഹുസൈനി അൽ-അർമയൂനി അശ്ശലാഫിഈ എന്നാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലുള്ള 'അർമയൂൻ' (أرميون) എന്നത് ഈജിപ്തിലെ (മസ്വ്‌ർ) ഗർബിയ്യ പ്രവിശ്യയിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ്.
ശിഷ്യന്മാരും അധ്യാപനവും: അദ്ദേഹം പല ശാസ്ത്രശാഖകളും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രമുഖരായ ചില ശിഷ്യന്മാർ: പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായ ശൈഖ് ഇബ്രാഹീം ബിൻ അബ്ദി റഹ്മാൻ അൽ-അൽഖമി അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് വിദ്യ നുകരുകയും 'സീറത്തു ഇബ്നി സയ്യിദിൽ നാസ്' അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ച് ഓതിപ്പഠിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ദമസ്കസുകാരനായ അല്ലാമ മുൻലാ അലി അസ്സുഹ്‌റവർദി (അല്ലെങ്കിൽ അശ്ശഹ്‌റസൂരി) അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് അറിവ് നേടിയിട്ടുണ്ട്. അബ്ദുസ്സലാം ബിൻ നാസിറുദ്ദീൻ അദ്ദിംയാത്വി അശ്ശലാഫിഈ തുടങ്ങിയ ശിഷ്യന്മാർക്ക് അദ്ദേഹം അധ്യാപനത്തിനുള്ള ഇജാസത്ത് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രധാന കൃതികൾ: അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി ഏഴോളം (7) ഗ്രന്ഥങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് പരിശോധകൻ പറയുന്നു. അതിൽ ചിലത് താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
- അർബഊന ഹദീസൻ തതഅല്ലഖു ബി സൂറത്തിൽ ഇഖ്ലാസ് (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 40 ഹദീസുകൾ).
- അർബഊന ഹദീസൻ ഫീ ഫദ്‌ലി ആയത്തിൽ കുർസി (ആയത്തുൽ കുർസിയുടെ പുണ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 40 ഹദീസുകൾ).
- തുഹ്ഫത്തുൽ അസാത്വീൻ ഫീ അഖ്ബാരി ബഅ്ദിൽ ഖുലഫാഇ വസ്സലാത്വീൻ (ചില ഖലീഫമാരുടെയും സുൽത്താൻമാരുടെയും ചരിത്രം).
- തഫ്സീറുൽ ഗരീബ് ഫിൽ ജാമിഇസ്സ്വഗീർ.
- രിസാലത്തുൻ ഫീ തജ്‌വീദിൽ ഖുർആൻ (തജ്‌വീദ് നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ലഘുലേഖ).
- അൽ-മുഅ്തമദ് ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ് (നിലവിലുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥം).
ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വെച്ച് അച്ചടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ഈയൊരു ഗ്രന്ഥം മാത്രമാണ് എന്ന് പേജിന്റെ അവസാനം കുറിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ മറ്റൊരു കൃതിയായ "അർബഊന ഹദീസൻ ഫീ ഫദ്‌ലി ആയത്തിൽ കുർസി സയ്യിദതി ആയിൽ ഖുർആൻ" (ആയത്തുൽ കുർസിയുടെ പുണ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 40 ഹദീസുകൾ) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നു.
ഈ കൃതി മുസ്തഫ ആശൂർ എന്ന വ്യക്തി പഠനവും പരിശോധനയും നടത്തി കെയ്‌റോയിലെ 'മക്തബത്തുൽ ഖുർആൻ' വഴി ഹിജ്റ 1407-ൽ 63 പേജുകളിലായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതിനുപുറമെയാണ് നിലവിൽ തനിക്ക് പരിശോധിക്കാൻ അല്ലാഹു തൗഫീഖ് നൽകിയ ഈയൊരു ഗ്രന്ഥം (അൽ-മുഅ്തമദ് ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്) ഉള്ളതെന്ന് മുഹഖിഖ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ മരണം ഹിജ്റ 958-ൽ ആയിരുന്നു എന്ന് ഇവിടെ വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനും നമുക്കും അല്ലാഹു കാരുണ്യം ചൊരിയട്ടെയെന്നും വിശാലമായ സ്വർഗ്ഗത്തോപ്പുകളിൽ നമ്മെ ഒരുമിച്ച് താമസിപ്പിക്കട്ടെയെന്നും മുഹഖിഖ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
"അല്ലാഹുവേ, മഹത്തായ ഖുർആനെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ വസന്തവും, ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ചുകളുടെ പ്രകാശവും, ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങളുടെ നീക്കവും, ഞങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകളുടെ ശമനവും ആക്കേണമേ. രാപ്പകലുകളുടെ അന്ത്യങ്ങളിൽ അത് ഓതുവാൻ ഞങ്ങൾക്ക് നീ തൗഫീഖ് നൽകേണമേ."
എല്ലാ സ്തുതിയും ഏകനായ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം കുറിപ്പ് നിർത്തുന്നു.
ഈ മുഖവുര എഴുതി പൂർത്തിയാക്കിയ പരിശോധകന്റെ പേരും തീയതിയും താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്നു:
പേര്: മുഹമ്മദ് ഖൈർ റമദാൻ യൂസുഫ് (محمد خير رمضان يوسف)
തീയതി: ഹിജ്റ 1417 ജുമാദൽ ഊല 4 (٤ / ٦ / ١٤١٧ هـ)
ബിസ്മില്ലാഹിർ റഹ്മാനിർ റഹീം : (പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ)
അറിവും പ്രതാപവുമുള്ളവർക്ക് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥത്തെ (ഖുർആനെ) ഒരു പ്രമാണമാക്കുകയും, അതിലൂടെ ദുർമാർഗ്ഗികളെയും അറിവില്ലാത്തവരെയും അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്ത അല്ലാഹുവിനാണ് സർവ്വ സ്തുതിയും. സൃഷ്ടികളിൽ ഉത്തമനായ പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകളെയും പ്രബോധനങ്ങളെയും സത്യപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടാണ് അവൻ ഇത് അവതരിപ്പിച്ചത്. അല്ലാഹു അവന്റെ മേലും, അവന്റെ കുടുംബത്തിന്മേലും, അനുചരന്മാരുടെ മേലും എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും സ്വലാത്തും സലാമും വർഷിക്കുമാറാകട്ടെ.
തീർച്ചയായും ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും 'സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്' (ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്...) അധികമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നവരാണ്. എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർ അതിന്റെ അർത്ഥം ഗ്രഹിച്ചവരാണ്, മറ്റു ചിലരാകട്ടെ അതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചും, അത് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആഴത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അതിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചും, വ്യാകരണ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചും (ഇഅ്റാബ്) അജ്ഞരുമാണ്.
അതിനാൽ, അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, വളരെ ദീർഘമല്ലാത്തതും എന്നാൽ തീരെ ചെറുതല്ലാത്തതുമായ ഒരു വിശദീകരണം (തഫ്സീർ) ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇവിടെ പരാമർശിക്കാം. കാരണം, പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ: "കാര്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായത് മിതമായതാണ് (മധ്യനിലപാടാണ്)."
ഇതിലെ ഓരോ ആയത്തിനൊപ്പവും, അറിവില്ലാത്തവർക്കുള്ള മറുപടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ മിതത്വത്തോടും സംഗ്രഹത്തോടും കൂടി ഞാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ ഇഅ്റാബും (വ്യാകരണ വിശകലനം) ഞാൻ നൽകുന്നതാണ്.
കൂടാതെ, ഞാൻ ഒരു ഹദീസിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നിവേദകനെ (റാവി) ഒഴികെ മറ്റുള്ളവരെ (പരമ്പരയിലെ ബാക്കി ആളുകളെ) ഒഴിവാക്കുന്നതുമാണ്.
(പദങ്ങളുടെ) ഭാഷാപരമായ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ചും (ഇശ്തിഖാഖ്), ഈ സൂറത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചും ഞാൻ ഇതിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഏഴ് അധ്യായങ്ങളിലായി (ഫസ്വലുകൾ) ഞാൻ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു (ക്രോഡീകരിക്കുന്നു).
ഈ തഫ്സീറിന് (വ്യാഖ്യാന ഗ്രന്ഥത്തിന്) ഞാൻ "അൽ-മുഅ്തമദു ഫീ തഫ്സീരി ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്" (المعتمد في تفسير قل هو الله أحد - സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലെ ആശ്രയയോഗ്യമായ ഗ്രന്ഥം) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്നു.
അല്ലാഹു ഇത് അവന്റെ അത്യുദാരമായ പ്രീതിക്ക് മാത്രമുള്ളതാക്കി തീർക്കട്ടെ. തീർച്ചയായും അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയുന്നവനാണ്.
ഈ തഫ്സീർ വായിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണക്കാരോ പ്രമുഖരോ ആയ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ഇത് കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും, സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസിന്റെ ഈ വിവരണത്തിലൂടെ അല്ലാഹു ഉപകാരം പ്രധാനം ചെയ്യുമാറാകട്ടെ. ഇതിനെ അവൻ നേർവഴിയിലേക്കും (ഹിദായത്ത്) മോചനത്തിലേക്കുമുള്ള (ഖിലാസ്) ഒരു കാരണമാക്കട്ടെ.
ബുദ്ധിപരമായ തെളിവുകളും പ്രമാണബദ്ധമായ തെളിവുകളും (അദ്ദലാഇലുൽ ഖത്ഇയ്യ വൽ നഖ്ലിയ്യ) ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അവിശ്വാസികളെയും ബിദ്അത്തുകാരെയും (പുത്തൻവാദികളെ) പരാമർശിക്കുന്ന വേളയിൽ അവരുടെ വാദങ്ങളെ ഞാൻ ഇതിൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നുണ്ട്; അവർക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ യാതൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ലാത്ത വിധം (ശക്തമായ തെളിവുകളാണ് നൽകുന്നത്).
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഏഴ് അധ്യായങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
- ഒന്നാം അധ്യായം (الفصل الأول): ഈ സൂറത്ത് അവതരിക്കാനുണ്ടായ കാരണം (സബബുന്നുസൂൽ).
- രണ്ടാം അധ്യായം (الفصل الثاني): ഇതിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് (ഫളാഇൽ).
- മൂന്നാം അധ്യായം (الفصل الثالث): ഇതിലെ ആയത്തുകളുടെ എണ്ണത്തെക്കുറിച്ച്.
- നാലാം അധ്യായം (الفصل الرابع): പദങ്ങളുടെ ഭാഷാപരമായ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് (ഇശ്തിഖാഖ്).
- അഞ്ചാം അധ്യായം (الفصل الخامس): ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും (തഫ്സീർ), അതോടൊപ്പം അറിവില്ലാത്തവർക്കുള്ള മറുപടിയും.
- ആറാം അധ്യായം (الفصل السادس): ഇതിന്റെ വ്യാകരണ വിശകലനം (ഇഅ്റാബ്).
- ഏഴാം അധ്യായം (الفصل السابع): ഇത് പാരായണം ചെയ്യേണ്ട വിവിധ ശൈലികളെയും (ഖിറാഅത്തുകൾ) അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ച്.
ഒന്നാം അധ്യായം (الفصل الأول)
ഈ സൂറത്ത് (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്) അവതരിക്കാനുണ്ടായ കാരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നാല് അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട് (നാല് നിവേദനങ്ങൾ):
അതിൽ ഒന്നാമത്തേത്: തീർച്ചയായും ഇത് അവതരിച്ചത് മുശ്രിക്കീങ്ങളുടെ (ബഹുദൈവാരാധകരുടെ) കാര്യത്തിലാണ്.
അബുൽ ആലിയ, ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ) എന്നവരിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: "മുശ്രിക്കുകൾ പ്രവാചകൻ ﷺ-യോട് പറഞ്ഞു: 'താങ്കളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ വംശപരമ്പര ഞങ്ങൾക്ക് വിവരിച്ചു തരൂ (അവൻ ഏത് വസ്തുവിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് പറയൂ).' അപ്പോൾ അല്ലാഹു ഈ സൂറത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു."
സൂറത്തിന്റെ പേരുകൾ: ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ശീർഷകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗവേഷകൻ (മുഹഖിഖ്) നൽകുന്ന കുറിപ്പാണിത്. ഈ സൂറത്തിന് ഇരുപതോളം പേരുകൾ ഉള്ളതായി ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. സൂറത്തുത്തഫ്രീദ്, സൂറത്തുത്തജ് രീദ്, അത്തൗഹീദ്, അൽ-ഇഖ്ലാസ്, അന്നുജാത്ത്, അൽ-വിലായത്ത്, നിസ്ബത്തുർ റബ്ബ്, അൽ-മഅ്‌രിഫ, അൽ-കമാൽ, അൽ-മുഖശ്ഖിശ, അൽ-മുഅവ്വിദ, അസ്സ്വമദ്, അൽ-അസാസ്, അൽ-മാനിഅ്, അൽ-മഹ്ളർ, അൽ-മുൻഫിറ (പിശാചിനെ ഓടിക്കുന്നത്), അൽ-ബറാഅ്, അൽ-മുദക്കിറ, അന്നുർ, ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ് എന്നിവ ഈ പേരുകളിൽ പെടുന്നു. ഇമാം ആലൂസിയുടെ 'റൂഹുൽ മആനി', ഇമാം റാസിയുടെ 'തഫ്സീറുൽ കബീർ' എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ചാണ് ഈ പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
അബുൽ ആലിയാ ആരാണ്?: അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണനാമം റുഫൈഅ് ബിൻ മിഹ്റാൻ അർറിയാഹി അൽബസ്വരി എന്നാണ്. അദ്ദേഹം ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ്, അനസ്, ഹുദൈഫ (റ) തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ സ്വഹാബികളിൽ നിന്ന് ഹദീസുകൾ നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഹിജ്റ 90-ലാണ് അദ്ദേഹം വഫാത്തായത്. (റഫറൻസ്: തഹ്ദീബുൽ കമാൽ).
ഹദീസിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ: മുകളിൽ പരാമർശിച്ച നിവേദനം ഇമാം അഹ്മദ് തങ്ങളുടെ മുസ്‌നദിലും, ഇമാം തിർമിദി തങ്ങളുടെ സുനനിലും (തഫ്സീർ അധ്യായത്തിൽ) രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതാണ് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇബ്നു ജരീർ അത്ത്വബരി തന്റെ തഫ്സീറിലും, ഇമാം ഹാകിം തന്റെ മുസ്തദ്റകിലും ഇത് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹദീസിന്റെ പരമ്പര (സനദ്) സ്വഹീഹാണെന്ന് ഇമാം ഹാകിമും അതിനോട് ഇമാം ദഹബിയും യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായം: തീർച്ചയായും ഈ സൂറത്ത് അവതരിച്ചത് യഹൂദരുടെ (ജൂതന്മാരുടെ) കാര്യത്തിലാണ്.
മുഹമ്മദ് ബിൻ ഇസ്ഹാഖ്, മുഹമ്മദിൽ നിന്നും, അദ്ദേഹം സഈദിൽ നിന്നും നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: "യഹൂദരിൽ പെട്ട ഒരു സംഘം ആളുകൾ പ്രവാചകൻ ﷺ-യുടെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: 'ഹേ മുഹമ്മദ്, അല്ലാഹുവാണ് സൃഷ്ടികളെയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചത്, എങ്കിൽ അവനെ ആരാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്?'
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ-ക്ക് ശക്തമായ കോപം വരികയും അവിടുത്തെ മുഖത്തിന്റെ നിറം മാറുകയും ചെയ്തു. തന്റെ രക്ഷിതാവിനോടുള്ള ആദരവ് നിമിത്തം അവരിൽ അവിടുത്തേക്ക് കഠിനമായ ദേഷ്യം അനുഭവപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ജിബ്‌രീൽ (അ) വന്ന് അവിടുത്തെ ശാന്തനാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'താങ്കളുടെ ചിറക് താഴ്ത്തുക (ശാന്തനാവുക)'. തുടർന്ന് അവർ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയുമായി അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്ന് ഈ സൂറത്ത്: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} (പറയുക: അല്ലാഹു ഏകനാകുന്നു) അവിടുത്തേക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തു."
മൂന്നാമത്തെ അഭിപ്രായം: തീർച്ചയായും ഇത് നസ്വാറാക്കളുടെ (ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ) കാര്യത്തിലാണ് അവതരിച്ചത്.
ളഹ്ഹാക്, ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: "നജ്‌റാനിൽ നിന്നുള്ള ക്രിസ്തീയ പ്രതിനിധി സംഘം റസൂലുള്ളാഹി ﷺ-യുടെ അടുക്കൽ വന്നു. അവരിൽ 'അസ്സയ്യിദ്', 'അൽ-ആഖിബ്' എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ പ്രവാചകനോട് ചോദിച്ചു: 'താങ്കളുടെ രക്ഷിതാവ് ഏത് വസ്തുവിൽ നിന്നുള്ളവനാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വിവരിച്ചു തരൂ?'
അപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: 'തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് യാതൊരു വസ്തുവിൽ നിന്നും ഉണ്ടായവനല്ല, അവൻ എല്ലാ വസ്തുക്കളിൽ നിന്നും തീർത്തും വ്യതിരിക്തനായവനാണ്'." (തുടർന്ന് നജ്‌റാനിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി) അല്ലാഹു ഈ സൂറത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു.
നാലാമത്തെ അഭിപ്രായം: തീർച്ചയായും ഈ സൂറത്ത് അവതരിച്ചത് ആമിർ ബിൻ അത്തുഫൈൽ, അസ്ബദ് ബിൻ ഖൈസ് (ഇരുവരും റബീഅ ഗോത്രക്കാർ) എന്നിവരുടെ കാര്യത്തിലാണ്.
അബു സ്വാലിഹ്, ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്ന റിപ്പോർട്ടിൽ ഇവരുടെ സംഭവം ഇപ്രകാരം വിവരിക്കുന്നു: ആമിർ ബിൻ അത്തുഫൈലും അസ്ബദ് ബിൻ ഖൈസും റസൂലുള്ളാഹി ﷺ-യെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് പുറപ്പെട്ടു. റസൂൽ ﷺ അപ്പോൾ പള്ളിയിൽ തന്റെ അനുചരന്മാരുടെ (സ്വഹാബികളുടെ) ഒരു സംഘത്തോടൊപ്പം ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ പള്ളിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ ആമിറിന്റെ ഭംഗിയിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു — കാരണം അവൻ ജനങ്ങളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരനായ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. സ്വഹാബികളിൽ ഒരാൾ പ്രവാചകൻ ﷺ-യോട് പറഞ്ഞു: "ഇതാ ആമിർ ബിൻ അത്തുഫൈൽ താങ്കളുടെ നേരെ വരുന്നുണ്ട്."
പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: "അവനെ വിട്ടേക്കുക, അല്ലാഹു അവന് നന്മ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവനെ നേർവഴിയിലാക്കിക്കൊള്ളും."
അങ്ങനെ അവൻ പ്രവാചകന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "ഹേ മുഹമ്മദ്! ഞാൻ ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചാൽ എനിക്ക് എന്താണ് ലഭിക്കുക?"
പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: "മറ്റു മുസ്‌ലിംകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ അവകാശങ്ങളും നിനക്കും ലഭിക്കും, അവർക്കുള്ള ബാധ്യതകൾ നിനക്കും ഉണ്ടായിരിക്കും."
അവൻ (ആമിർ) ചോദിച്ചു: "താങ്കൾക്ക് ശേഷം ഈ അധികാരം (ഭരണം) എനിക്ക് നൽകുമോ?"
പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: "അത് എന്റെ അധികാരത്തിൽ പെട്ടതല്ല. തീർച്ചയായും അത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ളതാണ്, അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് അത് നൽകും."
അവൻ ചോദിച്ചു: "എങ്കിൽ ഗ്രാമീണ മേഖലകളുടെ (മരുഭൂമിയിലെ ജനങ്ങളുടെ) അധികാരം എനിക്കും, നഗരങ്ങളുടെ (കോട്ട കെട്ടിയ പ്രദേശങ്ങളുടെ) അധികാരം താങ്കൾക്കുമായി നിശ്ചയിക്കുമോ?"
പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: "ഇല്ല."
അവൻ ചോദിച്ചു: "എങ്കിൽ താങ്കൾ എനിക്ക് എന്താണ് നൽകുക?"
പ്രവാചകൻ ﷺ പറഞ്ഞു: "നീ യുദ്ധം നയിക്കാൻ തക്കവണ്ണം കുതിരപ്പടയുടെ കടിഞ്ഞാൺ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം."
അവൻ പറഞ്ഞു: "ഇത് ഇന്ന് എനിക്ക് മാത്രമുള്ളതാണോ? താങ്കൾ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ കൂടെ വരൂ, എനിക്ക് ചിലത് സംസാരിക്കാനുണ്ട്."
അങ്ങനെ റസൂലുള്ളാഹി ﷺ അവന്റെ കൂടെ എഴുന്നേറ്റു പോയി. എന്നാൽ അവൻ (ആമിർ) കൂടെയുള്ള അർബദ് ബിൻ ഖൈസിനോട് രഹസ്യമായി ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു: "ഞാൻ മുഹമ്മദിനോട് സംസാരിച്ച് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുമ്പോൾ നീ അവന്റെ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് വാളുകൊണ്ട് വെട്ടണം."
അങ്ങനെ ആമിർ പ്രവാചകൻ ﷺ-യോട് തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ചോദിച്ചു: "താങ്കളുടെ രക്ഷിതാവിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരൂ; അവൻ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ളവനാണോ, അതോ വെള്ളിയിൽ നിന്നുള്ളവനാണോ, അതോ ചെമ്പിൽ നിന്നുള്ളവനാണോ? അവൻ ഏത് ഗോത്രത്തിൽ പെട്ടവനാണ്? അവനെ ആരുടെ പേരിലേക്കാണ് ചേർക്കുന്നത്?"
റസൂലുള്ളാഹി ﷺ അവന് മറുപടി നൽകുകയും അവനുമായി സംവദിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ സമയം അർബദ്, പ്രവാചകൻ ﷺ-യെ വെട്ടാനായി അവിടുത്തെ പിന്നിലൂടെ ചുറ്റി വന്നു. അവൻ തന്റെ വാൾ ഉറയിൽ നിന്നും ഒരു ചാൺ (ചെറിയ അളവ്) പുറത്തെടുത്തു. എന്നാൽ അല്ലാഹു തആലാ അവന്റെ കൈകളെ അവിടെ വെച്ച് മരവിപ്പിച്ചു (തടഞ്ഞു കളഞ്ഞു); പിന്നീട് വാൾ പൂർണ്ണമായി പുറത്തെടുക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. ആമിർ അർബദിന് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അർബദിന് വാളെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതും അവൻ പതറുന്നതും കണ്ട റസൂലുള്ളാഹി ﷺ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആമിറും അർബദും ഉദ്ദേശിച്ച ചതി മനസ്സിലാക്കിയ പ്രവാചകൻ ﷺ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു: "അല്ലാഹുവേ, നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഇവരുടെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് നീ കാവലാകണമേ (ഇവരിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ)."
അങ്ങനെ അല്ലാഹു തആലാ കഠിനമായ വേനൽക്കാലത്തുള്ള ഒരു ദിവസം അർബദിന്റെ മേൽ ഒരു ഇടിമിന്നൽ അയക്കുകയും അത് അവനെ കരിച്ചു കളയുകയും ചെയ്തു. ഇത് കണ്ട് ഭയന്നോടിയ ആമിർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "ഹേ മുഹമ്മദ്! താങ്കൾ താങ്കളുടെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ച് അർബദിനെ കൊന്നുകളഞ്ഞു. അല്ലാഹുവാണെ, ഞാൻ താങ്കൾക്കെതിരെ വലിയൊരു കുതിരപ്പടയെയും യുവാക്കളെയും കൊണ്ട് ഈ പ്രദേശം നിറക്കുക തന്നെ ചെയ്യും."
റസൂലുള്ളാഹി ﷺ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവും 'അബ്നാഉ ഖൈല'യും നിന്റെ ആ ഉദ്ദേശ്യത്തെ തടയുക തന്നെ ചെയ്യും." — ഇവിടെ 'അബ്നാഉ ഖൈല' എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഔസ്, ഖസ്രജ് (മദീനയിലെ അൻസാരികൾ) എന്നീ ഗോത്രങ്ങളെയാണ്.
തുടർന്ന് ആമിർ 'സലൂലിയ്യ' എന്ന സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഇറങ്ങി. അവൻ കവിതകൾ പാടാൻ തുടങ്ങി:
تـَخـَيَّرْ - أَبـَيـْتَ اللَّعـْنَ - إِنْ شـِئـْتَ رُدَّنـَا وَإِنْ شـِئـْتَ حـَرْبـاً ذَاتَ بـَأْسٍ وَمـَصـْدَقِ
അവൻ തന്റെ പ്രതികാര ചിന്തകളെയും യുദ്ധവീര്യത്തെയും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വരികൾ പാടി
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെയായപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ആയുധങ്ങൾ കയ്യിലെടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ നിറം മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു (രോഗബാധ നിമിത്തം). അവൻ ഇപ്രകാരം പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു:
لَعَمْرِي وَمَا عُمْرِي عَلَيَّ بِهَيِّنٍ ... لَقَدْ شَانَ حُرَّ الوَجْهِ طَعْنَةُ مُسْهِرِ
وَقَدْ عَلِمَ المَزْنُوقُ أَنِّي أَكُرُّهُ ... عَلَى جَمْعِهِمْ كَرَّ المَنِيحِ المُشَهَّرِ
إِذَا ازْوَرَّ مِنْ وَقْعِ السِّنَانِ زَجَرْتُهُ ... وَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي امْرُؤٌ غَيْرُ مُقْصِرِ
وَأَخْبَرْتُهُ أَنَّ الضِّرَارَ خَزَايَةٌ ... عَلَى المَرْءِ مَا لَمْ يُبْدِ عُذْراً فَيُعْذَرِ
لَقَدْ عَلِمَتْ عُلْيَا هَوَازِنَ أَنَّنِي ... أَنَا الفَارِسُ الحَامِي خَضِيبَةَ جَعْفَرِ
എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ് സത്യം—എന്റെ ജീവൻ എനിക്ക് ഒട്ടും വിലകുറഞ്ഞ ഒന്നല്ല—(യുദ്ധക്കളത്തിൽ) ഉറക്കമിളച്ച് കാവലിരിക്കുന്ന ഒരുവന്റെ കുന്തമുനയേൽക്കുന്നത് ഏതൊരു അഭിമാനിയുടെ മുഖത്തിനും വലിയ അപമാനക്കേട് തന്നെയാണ്.
ശത്രുക്കളുടെ വൻപടയ്ക്ക് നേരെ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഏറെ പ്രശസ്തമായ ഒരു പന്തയക്കുതിര പായുന്നതുപോലെ, ഞാൻ അതിനെ (എന്റെ കുതിരയെ) ശത്രുക്കൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചോടിക്കുമെന്ന് എന്റെ 'മസ്നൂഖ്' (അവന്റെ കുതിരയുടെ പേര്) എന്ന കുതിരയ്ക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം.
കൂർത്ത കുന്തമുനകൾ വന്നു തറയ്ക്കുമ്പോൾ (ഭയം കാരണം) എന്റെ കുതിരയൊന്ന് തിരിഞ്ഞുമാറാൻ നോക്കിയാൽ, ഞാൻ അതിനെ ശകാരിച്ച് മുന്നോട്ട് പായിക്കും; യുദ്ധത്തിൽ ഒട്ടും പിന്നോട്ട് പോകാത്ത, ഭീരുവല്ലാത്ത ഒരു പുരുഷനാണ് ഞാൻ എന്ന് അതിന് ഞാൻ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കും.
വ്യക്തമായ എന്തെങ്കിലും ഒഴികഴിവ് ബോധിപ്പിച്ചു രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയാത്തടത്തോളം കാലം, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞോടി ഉപദ്രവം ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്നത് ഏതൊരു മനുഷ്യനും വലിയ അപമാനമാണെന്ന് ഞാൻ അതിന് (എന്റെ കുതിരയ്ക്ക്) മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കും.
ഹവാസിൻ ഗോത്രത്തിലെ ഉന്നതരായ ജനങ്ങൾക്ക് നന്നായി അറിയാം; ജഅ്ഫർ കുടുംബത്തിന്റെ രക്തരൂഷിതമായ യുദ്ധക്കളങ്ങളിൽ അവരെ കാത്തുരക്ഷിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ വീരനായ കുതിരപ്പടയാളി ഞാൻ തന്നെയാണ് എന്ന്!
അതിനുശേഷം അവൻ മരുഭൂമിയിലൂടെ (ഭ്രാന്തമായി) ഓടാൻ തുടങ്ങി. ഓടുന്നതിനിടയിൽ അവൻ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "ഓ മരണത്തിന്റെ മാലാഖയേ (മലക്കുൽ മൗത്ത്), നീ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് പുറത്തു വരൂ!" വീണ്ടും അവൻ ചില കവിതാ വരികൾ ആലപിച്ചു.
وَاللَّاتِ إِنْ أَصْحَرَ إِلَيَّ مُحَمَّدٌ ... وَصَاحِبُهُ - يَعْنِي مَلَكُ المَوْتِ
لَأَنْفُذَنَّهُمَا بِرُمْحِي
അവൻ പറഞ്ഞു: "ലാത്തയും ഉസ്സയും (അന്നത്തെ വിഗ്രഹങ്ങൾ) തന്നെയാണ് സത്യം, മുഹമ്മദും അവന്റെ കൂട്ടുകാരനും — അതായത് മരണത്തിന്റെ മാലാഖയും — എന്റെ മുന്നിൽ നേരിട്ട് വരികയാണെങ്കിൽ എന്റെ ഈ കുന്തം കൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ രണ്ടാളെയും കുത്തിക്കൊല്ലും!"
അവൻ അല്ലാഹുവിനെതിരെ ഇത്രയും വലിയ അഹങ്കാരം കാണിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹു തആലാ അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഒരു മലക്കിനെ അയച്ചു. ആ മലക്ക് തന്റെ ചിറകുകൊണ്ട് അവനെ ഒന്നടിച്ചു; അതോടെ അവൻ മണ്ണിലേക്ക് വീണു. ആ നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ കാൽമുട്ടുകളിൽ ഒട്ടകങ്ങൾക്ക് വരുന്ന തരം മാരകമായ ഒരു മുഴ (പ്ലേഗ് പോലുള്ള രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണമായ കഠിനമായ വീക്കം) പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവൻ കടുത്ത വേദനയോടെ 'സലൂലിയ്യ' എന്ന സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി. അവൻ (ആത്മനിന്ദയോടെ) ഇപ്രകാരം വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "ഒട്ടകത്തിന് വരുന്നതുപോലുള്ള ഒരു മുഴയോ! ഒടുവിൽ ഒരു സലൂലി സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിലെ മരണമോ?!"
പിന്നീട് അവൻ തന്റെ കുതിരയെ കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതിന്മേൽ കയറി അതിനെ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു; ഒടുവിൽ ആ കുതിരപ്പുറത്ത് വെച്ച് തന്നെ അവൻ മരണപ്പെട്ടു!
അങ്ങനെ അല്ലാഹു തആലാ റസൂലുള്ളാഹി ﷺ-യുടെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി. ആമിർ ബിൻ അത്തുഫൈൽ പ്ലേഗ്/മുഴ (ത്വഅ്ൻ) ബാധിച്ചും, അർബദ് ഇടിമിന്നൽ ഏറ്റും കൊല്ലപ്പെട്ടു!
ഇവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സംഭവത്തിൽ അല്ലാഹു തആലാ ഖുർആനിലെ ഈ ആയത്തുകൾ അവതരിപ്പിച്ചു: “അവൻ ഇടിമിന്നലുകളെ അയക്കുകയും, താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് അത് ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരാകട്ടെ അല്ലാഹുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവൻ കഠിനമായി പിടികൂടുന്നവനാകുന്നു. അവനോടുള്ളതു മാത്രമാണ് സത്യമായ പ്രാർത്ഥന...” (സൂറത്തുർ റഅ്ദ്: 13, 14).
അതോടൊപ്പം, ആമിർ പ്രവാചകൻ ﷺ-യോട് തർക്കിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അല്ലാഹു ഈ സൂറത്തും അവതരിപ്പിച്ചു: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്).
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഈ സംഭവത്തെ വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം വ്യക്തമാക്കുന്നു: ഇബ്നു عباس (റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ ചരിത്ര വിവരണത്തിൽ നിരവധി ഗുണപാഠങ്ങളുണ്ട്.
ഒന്നാമത്തേത്: ആമിർ ബിൻ അത്തുഫൈലും അർബദ് ബിൻ ഖൈസും അവിശ്വാസികളായിട്ടാണ് (കാഫിറുകളായി) മരണപ്പെട്ടത് എന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവ്.
രണ്ടാമത്തേത്: ഈ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും സംഭവവികാസങ്ങളും സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ് അവതരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ച പ്രധാന കാരണങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു എന്നത്.
മൂന്നാമത്തേത് : ഈ ചരിത്രസംഭവം പ്രവാചകൻ ﷺ-യുടെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയ്ക്കുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവാണ്. കാരണം ഇതിൽ മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങൾ (മുഅ്ജിസത്തുകൾ) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
നാലാമത്തേത് : പ്രവാചകൻ ﷺ ഒട്ടും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനായിരുന്നു (تواضع) എന്നതിന് ഇത് തെളിവാണ്; കാരണം ഒരു അവിശ്വാസിയായ വ്യക്തി സംസാരിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവനോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു പോവുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഞ്ചാമത്തേത്: പ്രവാചകൻ ﷺ തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയും പിന്നീട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു; തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവിടുന്ന് അവർക്കെതിരെ പ്രാർത്ഥിച്ചില്ല. കാരണം പ്രവാചകൻ ﷺ തനിക്ക് മുന്നിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ കാണുന്നതുപോലെ തന്നെ തന്റെ പിന്നിലുള്ള കാര്യങ്ങളും ദർശിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ പറയുന്നു : അല്ലാഹുവിന്റെ ശത്രുവായ അർബദിനെ ലജ്ജിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് പ്രവാചകൻ ﷺ അപ്രകാരം ചെയ്തത് എന്ന് കരുതാം. അവൻ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ചതി പ്രവാചകൻ മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് അവന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനും, അതുവഴി പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ അത്ഭുതം (ഇഅ്ജാസ്) കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കാനും അവിടുന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കാം.
കൂടാതെ, പ്രവാചകൻ ﷺ-യുടെ ഗാംഭീര്യം (ഹൈബത്ത്) കണ്ട് അവൻ ഭയപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാണ് അവിടുന്ന് അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് എന്നും കരുതാം. ഇതു കൂടാതെ മറ്റു വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കും ഇവിടെ സാധ്യതയുണ്ട്.
മഹത്തരവും അനുഗൃഹീതവുമായ ഈ സൂറത്തിന്റെ (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്) അവതരണ പശ്ചാത്തലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എളുപ്പത്തിൽ ക്രോഡീകരിക്കാൻ സാധിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഇവയൊക്കെയാണ്. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ.
الفصل الثاني: في بيان فضل هذه السورة وأنها تعدل ثلث القرآن
രണ്ടാം അധ്യായം: ഈ സൂറത്തിന്റെ പുണ്യത്തെക്കുറിച്ചും, ഇത് ഖുർആന്റെ മൂന്നിലൊന്നിന് തുല്യമാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിവരണം.
സഅദ് ബിൻ മാലിക്കിൽ (റ) നിന്ന് നിവേദനം; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ പറയുന്നതായി അദ്ദേഹം കേട്ടു: "ആരെങ്കിലും 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' (സൂറത്ത് ഇഖ്ലാസ്) ഓതിയാൽ അവൻ ഖുർആന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് ഓതിയവനെപ്പോലെയാണ്. ആരെങ്കിലും 'ഖുൽ യാ അയ്യുഹൽ കാഫിറൂൻ' (സൂറത്ത് കാഫിറൂൻ) ഓതിയാൽ അവൻ ഖുർആന്റെ നാലിലൊന്ന് ഓതിയവനെപ്പോലെയാണ്."
സൂറത്ത് സിൽസാലയും കാഫിറൂനും: മറ്റ് നിവേദനങ്ങളിൽ (അനസ് ബിൻ മാലിക് (റ) നിവേദനം ചെയ്തത്) 'ഇദാ സുൽസിലതിൽ അർളു' (സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ) എന്ന സൂറത്ത് ഖുർആന്റെ പകുതിക്ക് തുല്യമാണെന്നും, 'ഖുൽ യാ അയ്യുഹൽ കാഫിറൂൻ' നാലിലൊന്നിന് തുല്യമാണെന്നും, 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' മൂന്നിലൊന്നിന് തുല്യമാണെന്നും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
സഅദ് (റ) പറയുന്നു: എന്റെ പിതൃവ്യൻ സഅദ് ബിൻ ഇബ്രാഹീം, അബൂ സലമയിൽ നിന്ന്, അദ്ദേഹം അബൂഹുറൈറയിൽ (റ) നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ അരുളി: "ആരെങ്കിലും പ്രഭാത നമസ്കാരത്തിന് (സുബഹിക്ക്) ശേഷം 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' പന്ത്രണ്ട് തവണ ഓതിയാൽ, അവൻ ഖുർആൻ നാല് തവണ പൂർണ്ണമായി ഓതിയതുപോലെയാണ്. അന്നേദിവസം ഭൂമിയിലുള്ളവരിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉത്തമനായ വ്യക്തിയായിരിക്കും അവൻ—അവൻ (പാപങ്ങളിൽ നിന്ന്) സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുകയാണെങ്കിൽ."
സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ് ഖുർആന്റെ മൂന്നിലൊന്നാകുന്നതിന്റെ യുക്തി: നബി ﷺ ഈ സൂറത്ത് ഖുർആന്റെ മൂന്നിലൊന്നിന് തുല്യമാണെന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ ആന്തരികാർത്ഥം ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഖുർആന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ (مقاصد القرآن) പൊതുവായി മൂന്ന് പ്രധാന വിഷയങ്ങളായി തരംതിരിക്കാം:
ഒന്നാമത്തേത്: അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം (തൗഹീദ് - ഏകദൈവവിശ്വാസം).
രണ്ടാമത്തേത്: അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം (ഇബാദത്ത്).
മൂന്നാമത്തേത്: അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാരുമായി (സൃഷ്ടികളുമായി) എങ്ങനെ ഇടപഴകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം (മുആമലാത്ത്).
ഈ മൂന്ന് ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തെ വിഷയമായ തൗഹീദ് (അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം) പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് ഈ സൂറത്തിലാണ്. ഖുർആനിലുടനീളം ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തൗഹീദിന്റെ ആശയങ്ങളെല്ലാം ഈ ഒരൊറ്റ സൂറത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് ഖുർആന്റെ മൂന്നിലൊന്നിന് തുല്യമായത്.
അതുപോലെതന്നെയാണ് 'ഖുൽ യാ അയ്യുഹൽ കാഫിറൂൻ' ഖുർആന്റെ നാലിലൊന്നാകുന്നത്. മറ്റൊരു കോണിലൂടെ നോക്കിയാൽ, ഖുർആനിലെ കൽപ്പനകളിൽ പ്രധാനമായും വിലക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളെ നാലായി തരംതിരിക്കാം.
അതിൽ ഒന്നാമത്തേത് ശിർക്കിനെയും അതിന്റെ വക്താക്കളെയും വർജ്ജിക്കുക എന്നതും,
രണ്ടാമത്തേത് മനസ്സുകളുടെ ഇച്ഛകളെയും (ഹവ) പിന്തുടരുന്നത് ഒഴിവാക്കുക എന്നതുമാണ്. സൂറത്തുൽ കാഫിറൂൻ ശിർക്കിൽ നിന്നുള്ള വിടുതൽ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനാലാണ് അത് നാലിലൊന്നിന് തുല്യമാകുന്നത്.
മൂന്നാമത്തേത്: പിശാചിനെ (ശൈത്വാനെ) അനുസരിക്കുന്നത് വർജ്ജിക്കുക.
നാലാമത്തേത്: പരലോകത്തേക്കാൾ ഇഹലോകജീവിതത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.
ഈ നാല് അടിസ്ഥാന വിലക്കുകളിൽ ഒന്നാമത്തേതായ 'ശിർക്കിനെയും അതിന്റെ വക്താക്കളെയും പൂർണ്ണമായി വർജ്ജിക്കുക' എന്ന ആശയമാണ് സൂറത്തുൽ കാഫിറൂൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അത് ഖുർആന്റെ നാലിലൊന്നിന് തുല്യമാകുന്നത്.
അടുത്തതായി, സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ (إذا زلزلت) ഖുർആന്റെ പകുതിക്ക് തുല്യമാണെന്ന് നബി ﷺ പറഞ്ഞതിന്റെ കാരണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു:
പരലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം: മനുഷ്യർ ഈ ദുനിയാവിൽ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങളും, പരലോകത്ത് (ആഖിറത്തിൽ) അവർക്ക് ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന പ്രതിഫലങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കാനാണ് ഖുർആൻ പ്രധാനമായും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
ഈ സൂറത്ത് പരലോകത്ത് മനുഷ്യർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യർ ബർസഖ് ജീവിതത്തിൽ (ഖബറുകളിൽ) നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതു മുതൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ എത്തിച്ചേരുന്നതു വരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇത് ഖുർആന്റെ രണ്ട് പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ 'പരലോക കാര്യങ്ങളെ' പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇത് ഓതുന്നയാൾ ഖുർആന്റെ പകുതി ആശയങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചവനെപ്പോലെയാണ്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് സ്വന്തം വീക്ഷണം ('ഞാൻ പറയുന്നു' - قلت) എന്ന നിലയിൽ മറ്റൊരു യുക്തി കൂടി പങ്കുവെക്കുന്നു. ഖുർആനിലെ പ്രതിപാദ്യങ്ങളെ പൊതുവായി രണ്ടായി തിരിക്കാം:
പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ: പുണ്യങ്ങളും (ഹസനാത്ത്) പാപങ്ങളും (സയ്യിആത്ത്).
പ്രതിഫലമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ: അനുവദിക്കപ്പെട്ട പൊതുവായ കാര്യങ്ങൾ (മുബാഹാത്ത്).
സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ ഇതിൽ ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തെ, അതായത് മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന നന്മതിന്മകൾക്ക് കൃത്യമായ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന ആശയത്തെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അല്ലാഹു ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ: "അന്ന് ആരെങ്കിലും ഒരു അണുപ്രമാണം നന്മ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ അതുകാണും. ആരെങ്കിലും ഒരു അണുപ്രമാണം തിന്മ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ അതും കാണും." (സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ 7, 8).
ചുരുക്കത്തിൽ, മനുഷ്യന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള പരലോകത്തെ പ്രതിഫലത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനാലാണ് സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ ഖുർആന്റെ പകുതിക്ക് തുല്യമാകുന്നത് എന്ന് ഈ ഭാഗം സമർത്ഥിക്കുന്നു.
നന്മതിന്മകൾക്ക് പ്രതിഫലം നൽകപ്പെടുമെന്ന സൂറത്തുസ്സിൽസാലിലെ 7, 8 ആയത്തുകൾ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ സൂറത്ത് ഖുർആന്റെ പകുതിയോളം വരുന്ന ആശയങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു.
സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ പകുതിയാകുന്നതിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ യുക്തി: അടുത്തതായി, ഈ സൂറത്ത് ഖുർആന്റെ പകുതിയാകുന്നതിന് പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്ന മറ്റൊരു സാധ്യത കൂടി വിവരിക്കുന്നു. ഖുർആനിലെ പ്രതിപാദ്യങ്ങൾ പൊതുവായി 'തർഗീബ്' (പുണ്യ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കൽ), 'തർഹീബ്' (ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തൽ) എന്നീ രണ്ട് രീതികളിലാണ് വന്നിട്ടുള്ളത്. ഇവയെ വീണ്ടും രണ്ടായി തരംതിരിക്കാം:
ഒന്നാമത്തെ തരം: കൽപ്പനകളുടെ രൂപത്തിൽ (بلفظ الأمر)
ഭയപ്പെടുത്തൽ/സൂക്ഷ്മത: അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: "നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുക..."
പ്രോത്സാഹനം: അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: "നിങ്ങൾ വിജയം വരിക്കാനായി നന്മകൾ ചെയ്യുവിൻ."
രണ്ടാമത്തെ തരം: വിവരണം അല്ലെങ്കിൽ വാർത്ത അറിയിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ (بلفظ الإخبار)
ഇവിടെ കൽപ്പനകളായല്ല, മറിച്ച് കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു തരുന്ന രീതിയിലാണ് വരുന്നത്:
പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെ വിവരണം: അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: "നന്മ പ്രവർത്തിച്ചവർക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പ്രതിഫലവും (സ്വർഗ്ഗവും) അതിലുപരിയായ വർദ്ധനവുമുണ്ട്."
ഭയപ്പെടുത്തലിന്റെ വിവരണം: അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: "തീർച്ചയായും നരകം സത്യനിഷേധികളെ വലയം ചെയ്തതാകുന്നു."
ഈ രണ്ട് രീതികളിൽ, രണ്ടാമത്തെ തരമായ 'വിവരണത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ' (الإخبار) മാത്രമാണ് സൂറത്തുസ്സിൽസാൽ (إذا زلزلت എന്ന് തുടങ്ങി അവസാനം വരെ) നിലകൊള്ളുന്നത്. അതായത്, കൽപ്പനകളായല്ല മറിച്ച് പരലോകത്ത് സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ വാർത്ത അറിയിക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഈ സൂറത്ത് വന്നിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് ഖുർആന്റെ പകുതിക്ക് തുല്യമാണെന്ന് പറയുന്നത്.
ഈ പേജിന്റെ അവസാന വരിയിൽ നബി ﷺ യുടെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ഹദീഥ് കൂടി ഉദ്ധരിക്കുന്നു: "തീർച്ചയായും എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും ഒരു ഹൃദയമുണ്ട്; ഖുർആന്റെ ഹൃദയം 'യാസീൻ' ആകുന്നു."
ഒരു വസ്തുവിന്റെ 'ഹൃദയം' എന്ന് പറയുന്നത് അതിന്റെ ഏറ്റവും ശുദ്ധവും കാതലായതുമായ ഭാഗത്തെയാണ് (خالصه).
ഇതിന് ഉദാഹരണമായി ഒരു ഉദ്ധരണി നൽകുന്നു: "തീർച്ചയായും അലി (റ) ഖുറൈശികളുടെ ഹൃദയമായിരുന്നു." അതായത്, ഖുറൈശികളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ശുദ്ധനായ/ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അതുപോലെ ഒരു സൈന്യത്തിന്റെ ഹൃദയം (قلب العسكر) എന്ന് പറയുന്നത് അതിന്റെ അമീർ (കമാൻഡർ) നിലയുറപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കേന്ദ്രത്തെയാണ്.
സൂറത്ത് യാസീൻ ഖുർആന്റെ ഹൃദയമായി മാറിയത് എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, ഖുർആന്റെ എല്ലാ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളും ആശയങ്ങളും ഈ ഒരൊറ്റ സൂറത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ നിന്നും ഒന്നും തന്നെ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
ഖുർആനിലെ ചില നിയമവിധികൾ പിന്നീട് മാറ്റിയെഴുതപ്പെടാൻ (നസ്ഖ് - النسخ) സാധ്യതയുള്ളതാണെങ്കിൽ, ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും മാറ്റത്തിന് വിധേയമല്ലാത്തവയാണ്. സൂറത്ത് യാസീൻ പ്രധാനമായും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരത്തിൽ ഒരിക്കലും മാറ്റം വരാത്ത അടിസ്ഥാനപരമായ കാര്യങ്ങളെയാണ്:
സ്രഷ്ടാവിന്റെ അസ്തിത്വവും ഏകത്വവും: അല്ലാഹുവിന്റെ നിലനിൽപും അവന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ഏകദൈവവിശ്വാസവും (തൗഹീദ്) സ്ഥാപിക്കൽ.
പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിപ്പിലെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ: സ്രഷ്ടാവിനെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിലെ അത്ഭുതങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴിനടത്തൽ.
പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ സത്യസന്ധത: പ്രവാചകന്മാരെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലും അവരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥ വ്യക്തമാക്കലും.
പരലോകവും പുനരുത്ഥാനവും: മരണാനന്തര ജീവിതം, മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കൽ, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവ സ്ഥിരീകരിക്കൽ.
പരലോകത്തെ മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥകൾ: ഖിയാമത്ത് നാളിൽ സച്ചരിതരായ ആളുകളുടെയും (ഭാഗ്യവാന്മാർ) ദുർമാർഗ്ഗികളുടെയും (അഭാഗ്യവാന്മാർ) അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം.
ഇങ്ങനെ നീണ്ട വിശദീകരണങ്ങളുള്ളതും ഖുർആനിലുടനീളം ചിതറിക്കിടക്കുന്നതുമായ എല്ലാ പ്രധാന തത്ത്വങ്ങളും ഈ സൂറത്തിൽ കോർത്തിണക്കിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആരെങ്കിലും സൂറത്ത് യാസീൻ പാരായണം ചെയ്താൽ അവൻ ഖുർആനിലെ ഭൂരിഭാഗം ആശയങ്ങളും, അല്ലെങ്കിൽ ഖുർആൻ മുഴുവനായിത്തന്നെ ഓതിയവന് തുല്യമായി മാറുന്നു.
സൂറത്ത് യാസീന്റെ മറ്റൊരു പേര്: ഈ ആഴമേറിയ ആശയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ ഈ സൂറത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ അരുളിചെയ്തത്:
"തീർച്ചയായും സൂറത്ത് യാസീൻ (പരലോകത്ത്/തൗറാത്തുകളിൽ) അറിയപ്പെടുന്നത് അ-തൗറത്തുൽ മുഅമ്മമഃ' (പൊതുവായത്/വളയം ചെയ്യപ്പെട്ടത്) എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അതായത്, ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയെ എല്ലാവിധ നന്മകൾ കൊണ്ടും ഇത് പൊതിയുന്നു (വളയം ചെയ്യുന്നു) എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം."
തുടർന്ന്, ഇത്തരം ആഴത്തിലുള്ള ജ്ഞാനങ്ങളെയും ഖുർആനിക രഹസ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വിവരിക്കുന്നു: ഇത്തരത്തിലുള്ള ജ്ഞാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും ഉൾക്കാഴ്ചയും അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചവർക്ക് മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ.
ഇത് ജ്ഞാനത്തിന്റെ (ഹിക്മത്ത്) കാതലായ ഭാഗവും അതിന്റെ രഹസ്യവുമാണ്. അല്ലാഹു ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ: "ആർക്കാണോ ഹിക്മത്ത് (ജ്ഞാനം) നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്, തീർച്ചയായും അവന് വലിയ നന്മയാണ് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിമാന്മാരല്ലാതെ ആരും തന്നെ ഇത് ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല." (സൂറത്തുൽ ബഖറ: 269).
ധനികന്റെ മുന്നിൽ വിനയം കാണിക്കുമ്പോൾ ദീനിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ യുക്തി
ഒരാൾ ധനികന്റെ സമ്പത്ത് മോഹിച്ചു വിനയം കാണിക്കുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ദീനിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് (രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ) നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയാണിത്.
മനുഷ്യന്റെ ദീനീപരമായ അവസ്ഥകളെ പൊതുവായി മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം:
ഒന്നാമത്തെ അവസ്ഥ (حَالُ الاسْتِوَاء): നന്മകളോ തിന്മകളോ അധികമായി ചെയ്യാതെ ഒരു സാധാരണ നിലയിൽ തുടരുന്ന അവസ്ഥ (ഇവിടെ ഇരുവശവും തുല്യമായിരിക്കും).
രണ്ടാമത്തെ അവസ്ഥ: നന്മകൾ (ഇബാദത്തുകൾ) വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥ; ഇത് ഈമാൻ കൂടാൻ കാരണമാകുന്നു.
മൂന്നാമത്തെ അവസ്ഥ: തിന്മകൾ ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ; ഇത് ഈമാൻ കുറയാൻ കാരണമാകുന്നു.
ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, ഒരാൾ ധനികന്റെ സമ്പത്ത് കണ്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ കുമ്പിടുമ്പോൾ അവന്റെ ദീനിന്റെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ (മൂന്നിലൊന്ന്) നഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണം:
ഒരു ഭാഗം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്: അത് അവൻ ഇഹലോക ജീവിതത്തെയും അതിന്റെ ആളുകളെയും സ്നേഹിക്കുകയും അതിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.
രണ്ടാമത്തെ ഭാഗം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്: അത് അവൻ പരലോകത്തെയും അതിന്റെ ദരിദ്രരായ ആളുകളെയും അവഗണിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.
ഈ രണ്ടു കാരണങ്ങളാൽ ദീനിന്റെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും മൂന്നാമത്തെ ഭാഗം മാത്രം അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ ഹദീഥ്, നന്മകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഈമാൻ കൂടുകയും തിന്മകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഈമാൻ കുറയുകയും ചെയ്യും എന്ന അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ ശരിയായ വിശ്വാസത്തെ (സ്വഹീഹായ വീക്ഷണത്തെ) ബലപ്പെടുത്തുന്നു.
അടുത്തതായി, സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസിന്റെ (ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്) മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് വന്നിട്ടുള്ള മറ്റൊരു ഹദീഥിലേക്ക് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് കടക്കുന്നു. യസീദ് ബിൻ അബ്ദില്ലാഹിൽ അൻബരി തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ അരുളി: "ആരെങ്കിലും താൻ മരണപ്പെടാൻ പോകുന്ന രോഗാവസ്ഥയിലായിരിക്കുമ്പോൾ 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ ഖബറിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് (ഫിത്‌നക്ക്) വിധേയനാവുകയില്ല. ഖബറിലെ ഞെരുക്കത്തിൽ നിന്നും അവൻ സുരക്ഷിതനായിരിക്കും. മലക്കുകൾ തങ്ങളുടെ കൈകളിൽ അവനെ വഹിക്കുകയും ചെയ്യും അങ്ങനെ അവരവനെ സിറാഥ് പാലം കടത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതുവരെ (മലക്കുകൾ അവനെ വഹിക്കും)."
ജാബിർ ബിൻ അബ്ദില്ലയിൽ (റ) നിന്ന് നിവേദനം; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ അരുളി: "ആരെങ്കിലും എല്ലാ ദിവസവും അഞ്ച് തവണ 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' പാരായണം ചെയ്താൽ, ഖിയാമത്ത് നാളിൽ അവൻ തന്റെ ഖബറിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറയപ്പെടും: 'ഓ അല്ലാഹുവെ സ്തുതിച്ചവനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ, എന്നിട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ'."
അനസിൽ (റ) നിന്ന് നിവേദനം; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ ഒരു മനുഷ്യനോട് ചോദിച്ചു: " "നീ എന്തിനാണ് 'ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' ഓതുന്നതിൽ ഇത്രയധികം നിഷ്കർഷ പുലർത്തുന്നത് (പതിവാക്കുന്നത്)?"
അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഞാൻ ആ സൂറത്തിനെ അത്രമേൽ സ്നേഹിക്കുന്നു."
നബി ﷺ അരുളി: "തീർച്ചയായും ആ സൂറത്തിനോടുള്ള നിന്റെ സ്നേഹം നിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു."
«فَهذَا مَا تَيَسَّرَ مِنَ المُهِمَّاتِ فِي فَضْلِ سُورَةِ الإِخْلَاصِ، وَاللهُ أَعْلَمُ»
"സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസിന്റെ പുണ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലഭ്യമായ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് എളുപ്പത്തിൽ ക്രോഡീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞവയാണ് ഇവ. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ."
الفصل الثالث: في عدد آياتها وكلماتها وحروفها
മൂന്നാം അധ്യായം: അതിന്റെ (സൂറത്തിന്റെ) ആയത്തുകൾ, വാക്കുകൾ, അക്ഷരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ എണ്ണത്തെക്കുറിച്ച്.
ഉസ്മാൻ ബിൻ അത്വാഅ് തന്റെ പിതാവിൽ നിന്നും, അദ്ദേഹം ഇബ്നു അബ്ബാസിൽ നിന്നും, അതുപോലെ നാഫിഅ് ബിൻ അബീ നഈമിൽ നിന്നും നിവേദനം ചെയ്ത അഭിപ്രായപ്രകാരം, ഈ ആദരണീയമായ സൂറത്ത് മക്കിയ്യ് (മക്കയിൽ അവതരിച്ചത്) ആണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക.
ഇത് മദനിയ്യ് (മദീനയിൽ അവതരിച്ചത്) ആണെന്നും പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇത് മുജാഹിദ്, മുഹമ്മദ് ബിൻ കഅ്ബ് തുടങ്ങിയവരുടെ അഭിപ്രായമാണ്. ഇത് 4 ആയത്തുകൾ (സൂക്തങ്ങൾ) ഉള്ളതാണ്.15 വാക്കുകൾ ഉള്ളതാണ്. 47 അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളതുമാണ്.
الفصل الرابع: في اشتقاقها
നാലാം അധ്യായം: അതിന്റെ (സൂറത്ത്, ആയത്ത് എന്നിവയുടെ) പദോത്പത്തിയെക്കുറിച്ച്
'സൂറത്ത്' (سورة) എന്ന പദത്തിന്റെ ഉത്പത്തി
'അസ്സൂറഃ' എന്നത് ഹംസ ഇല്ലാത്ത പദമാണ് (അതായത് 'സൂഅ്റഃ' എന്നല്ല ഉച്ചരിക്കുക). ഇത് കെട്ടിടത്തിന്റെ മതിൽ അല്ലെങ്കിൽ കോട്ട മതിൽ (سُور) എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് എടുത്തതാണ്. ഒരു നഗരത്തിന്റെ മതിൽ അതിനകത്തുള്ള വീടുകളെയും മറ്റും വലയം ചെയ്തു സംരക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ, ഇത് (സൂറത്ത്) അതിന്റെ ഉള്ളടക്കങ്ങളെയും ആയത്തുകളെയും ഉള്ളിലാക്കി നിൽക്കുന്നു എന്നതിനാലാണിത്. ഇതിന്റെ ബഹുവചനം 'സുവർ' (سُوَر) എന്നാണ്; 'സീൻ' എന്ന അക്ഷരത്തിന് ളംമ്മ്‌ നൽകിയും 'വാവ്' എന്ന അക്ഷരത്തിന് ഫത്ഹ് നൽകിയും വായിക്കണം (صُورَة - صُوَر / രൂപം - രൂപങ്ങൾ എന്നതിന് സമാനമായി).
എന്നാൽ ചിലർ ഇതിനെ ഹംസ ചേർത്ത് (سُؤْرة - സൂഅ്റഃ എന്ന്) വായിക്കുന്നു. വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം പാത്രത്തിൽ ബാക്കിവെക്കുന്നതിനെ കുറിക്കാൻ 'അസ്അർത്തുൽ മാഅ്' (أَسْأَرْتُ الماءَ) എന്ന് പറയുന്നതിൽ (ബാക്കി/അവശിഷ്ടം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ) നിന്നാണ് ഇത് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത് എന്ന രീതിയിലാണിത്. എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് (അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല).
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പറയുന്നു: ഈ അഭിപ്രായം നിഷേധിക്കപ്പെടാൻ കാരണം, ഇത് (വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ സൂറത്തിനെ) ആവശ്യമില്ലാത്തതോ നിസ്സാരമായതോ ആയ ഒരു അവശിഷ്ടത്തോട് (ഫള്‌ലഃ) ഉപമിക്കുന്നത് പോലെയാകും എന്നതിനാലാവാം.
'ആയാത്ത്' എന്നത് 'ആയത്ത്' എന്നതിന്റെ ബഹുവചനമാണ്. 'കൂട്ടം' അല്ലെങ്കിൽ 'സംഘം' (الجماعة) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. 'ജനങ്ങൾ അവരുടെ സംഘത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു' (خرج القومُ بآيتهم) എന്ന് പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഖുർആനിലെ ഓരോ ആയത്തും ഒരുകൂട്ടം അക്ഷരങ്ങളുടെ സമാഹാരമായതിനാലാണ് ഈ പേര് വന്നത്.
'ആയത്ത്' എന്നാൽ 'അടയാളം' (العلامة) എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. 'ഇത് കാര്യത്തിന്റെ അടയാളമാണ്' (هذه آيةُ الأمرِ) എന്ന് പറയാറുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് ഖുർആനിലെ ആയത്ത് എന്നാൽ 'ഒരു വാചകം പൂർണ്ണമാകുന്നതിന്റെയും അത് അവസാനിക്കുന്നതിന്റെയും അടയാളം' എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ഞാൻ പറയുന്നു: ഈ അഭിപ്രായപ്രകാരം 'ആയത്ത് ഒരു അടയാളമാണ്' എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അതിന് മുൻപും പിൻപുമുള്ള വചനങ്ങളിൽ യാതൊരു പരസ്പരവിരുദ്ധതയും ഇല്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് (അടയാളമാണ്) അത് എന്ന് വരാം. അല്ലെങ്കിൽ റസൂലുള്ളാഹി ﷺ യുടെ വാക്കുകളിലും പ്രവർത്തികളിലുമുള്ള സത്യസന്ധതയുടെ അടയാളവുമാകാം. ഇത് തികച്ചും വ്യക്തവും ഏറെ പ്രസക്തവുമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനമാണ്.
ഈ സാധ്യതയനുസരിച്ച്, പ്രവാചകന്മാരെ സത്യപ്പെടുത്തൽ പോലെയുള്ള സമാനമായ കാര്യങ്ങളും അതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടാം.
'അൽ-ഖുർആൻ' എന്നത് നമ്മുടെ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ മേൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട അല്ലാഹു തആലായുടെ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ നാമമാണ്. ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥത്തിനും ഈ പേര് പറയപ്പെടുകയില്ല.
ഈ പദം അറബികളുടെ ഒരു പ്രയോഗത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തതാണ്: 'ഞാൻ ഹൗളിൽ (കുളത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ടാങ്കിൽ) വെള്ളം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി' എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന 'ഖറൈത്തുൽ മാഅ...' (قريتُ الماءَ) എന്ന പ്രയോഗമാണത് (അതായത് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുക, ശേഖരിക്കുക എന്ന അർത്ഥത്തിൽ). ഖുർആൻ നിരവധി സൂറത്തുകളെയും, ആയത്തുകളെയും, വാക്കുകളെയും, ആശയങ്ങളെയും, ചരിത്ര സംഭവങ്ങളെയും (ഖിസ്വസ്വുകൾ) മറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയതായതിനാലാണ് അതിന് ഈ പേര് നൽകപ്പെട്ടത്.
ഈ അഭിപ്രായമാണ് ഇമാം ശാഫിഅ് (റഹിമഹുല്ലാഹ്) തിരഞ്ഞെടുത്തത്. കാരണം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഖുർആൻ എന്നത് ഹംസ ഇല്ലാത്ത പദമാണ് (അതായത് 'ഖുർ-ആൻ' എന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, അതൊരു പ്രത്യേക നാമമാണ്)." ഇപ്രകാരമാണ് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
എന്നാൽ ചില ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാർ (അഹ്‌ലുല്ലുഗഃ) പറയുന്നത്: ഇത് ഒരു മസ്ദർ (ക്രിയാനാമം - المصدر) ആണ്. 'ഞാൻ വായിച്ചു' എന്നതിന് 'ഖറഅത്തു ഖിറാഅതൻ വ ഖുർആനൻ' (قرأت قراءة وقرآناً) എന്ന് പറയാറുണ്ട്. അതിനാൽ, ഇത് 'ഓതപ്പെടുന്ന/വായിക്കപ്പെടുന്ന' ഒന്നായതുകൊണ്ടാണ് ഖുർആൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടത്.
അല്ലാഹു തആലാ അരുളിചെയ്തിരിക്കുന്നു: "അതിനാൽ നാം അത് ഓതിത്തന്നാൽ (ജിബ്‌രീൽ അലൈഹിസ്സലാം ഓതിക്കേൾപ്പിച്ചാൽ) ആ ഓതൽ നീ പിന്തുടരുക." (സൂറത്തുൽ ഖിയാമഃ: 18).
الفصل الخامس: في تفسيرها والردِّ على ذوي الجهل عند التفسير
അഞ്ചാം അധ്യായം: അതിന്റെ (സൂറത്തിന്റെ) വ്യാഖ്യാനവും (തഫ്സീർ), വ്യാഖ്യാന വേളയിൽ വിവരമില്ലാത്തവർക്ക് (അറിവില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നവർക്ക്) മറുപടി നൽകലും.
എന്നാൽ അതിന്റെ (ആ സൂറത്തിന്റെ) തുടക്കം ബിസ്മില്ലാഹിർറഹ്മാനിർറഹീം കൊണ്ടാണ്.
നമ്മുടെ അടുക്കൽ — അതായത് ശാഫിഈ മദ്ഹബുകാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ — യാതൊരു അഭിപ്രായവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ 'ബസ്മലഃ' എന്നത് സൂറത്തുൽ ഫാത്തിഹയിലെ ഒരു ആയത്താണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. അതുപോലെ തന്നെ, മറ്റ് സൂറത്തുകളിലും അത് ഒരു ആയത്താണെന്നുള്ളതാണ് ശരിയായ (സ്വഹീഹായ) അഭിപ്രായം.
'ആയത്ത്' എന്നാൽ പ്രമാണം (ഖുജ്ജത്ത്), അടയാളം (അലാമത്ത്) എന്നൊക്കെയാണ് അർത്ഥം.
ഖുർആനിലെ ഒരു ആയത്ത് എന്നാൽ, ഒരു വാചകം പൂർണ്ണമാകുന്നതിന്റെയും അത് അവസാനിക്കുന്നതിന്റെയും അടയാളമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ അത് അവസാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഒരു സംസാരമാണ്. നാം മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ അക്ഷരങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയ ഒന്നായതിനാൽ ഇത് സൂറത്തിനെപ്പോലെയും ആയേക്കാം. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം നാലാം അധ്യായത്തിൽ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്.
അല്ലാഹുവിന്റെ വാചകമായ 'ബിസ്മി' (بسم) എന്നതിനെക്കുറിച്ച്:
'ഇസ്മ്' (اسم) എന്നത് 'അസ്മാഅ്' (പേരുകൾ) എന്നതിന്റെ ഏകവചനമാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് അനുസരിച്ച്, ഇത് ഉയർച്ച എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന 'അസമവ്വ് ' (السموّ) എന്ന പദത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. ഒരാൾ ഉയർന്നു എന്ന് പറയുന്നതിന് 'സമാ ഫുലാനുൻ യസ്മൂ സുമുവ്വൻ' (سَمَا فلانٌ يَسْمُو سُمُوّاً) എന്ന് അറബിയിൽ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട വസ്തു (മുസമ്മാ), അതിന്റെ ഇല്ലാതിരുന്ന അവസ്ഥയിൽ (അദമ്) നിന്ന് നിലനിൽപ്പിലേക്ക് (വുജൂദ്) ഉയർന്നുവരികയും അങ്ങനെ അതിനൊരു പേര് (ഇസ്മ്) ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു എന്ന രീതിയിലാണിത്.
രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായം, ഇത് അടയാളം എന്ന അർത്ഥമുള്ള 'അസ്സിമഃ' (السِّمَة) എന്ന പദത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ് എന്നതാണ്. നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട വസ്തുവിനെ മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ വേണ്ടി ഈ പേര് ഒരു അടയാളമായി നൽകപ്പെട്ടു (മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു) എന്ന അർത്ഥത്തിലാണിത്.
ചില പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: വസ്തുക്കളെ പരസ്പരം വേർതിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് 'ഇസ്മ്' (പേര്) നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
ഒരു അടയാളം കൂടാതെ വസ്തുക്കൾ പരസ്പരം വേർതിരിക്കപ്പെടുകയില്ല. അടയാളങ്ങൾ രണ്ടുവിധമുണ്ട്: ഇന്ദ്രിയഗോചരമായതും (ഭൗതികമായ അടയാളം - حسي), ജ്ഞാനപരമായതും (അറിവിലൂടെയുള്ള അടയാളം - علمي). ഇന്ദ്രിയഗോചരമായ അടയാളങ്ങൾക്ക് 'സിമത്' (السِّمَة) എന്നും, ജ്ഞാനപരമായ അടയാളങ്ങൾക്ക് 'ഇസ്മ്' (الاسم - പേര്) എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഒരു വർഗ്ഗം (ജിൻസ്) വസ്തുക്കളെ അതിന്റെ ബാഹ്യ അടയാളങ്ങൾ (സിമാത്) കൊണ്ട് വേർതിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വ്യക്തിനാമം (അലം) അവയെ പേര് (ഇസ്മ്) കൊണ്ട് വേർതിരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു പ്രസ്താവനകളും മുകളിൽ പറഞ്ഞ ഒന്നാമത്തെ അഭിപ്രായത്തോട് അടുത്തവയാണ്.
എന്നാൽ ഇതിന്റെ അർത്ഥം: "അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആരംഭിക്കുന്നു", അല്ലെങ്കിൽ "അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആരംഭിച്ചു", അല്ലെങ്കിൽ "അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ അത് തുടങ്ങുന്നു", അല്ലെങ്കിൽ "ഞാൻ അതുകൊണ്ട് ബറകത്തെടുക്കുന്നു (അനുഗ്രഹം തേടുന്നു)" എന്ന രീതിയിലാണ് (ഇവിടെ ഒരു ക്രിയ സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്).
അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു റവാഹഃ (റ) പാടിയിരിക്കുന്നു:
باسمِ الإلهِ وبهِ بَدَيْنَا ... ولو عَبَدْنَا غَيْرَهُ شَقِينَا
"അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിലാണ് നാം ആരംഭിച്ചത്, അവൻ മുഖേനയാണ് നാം തുടങ്ങിയത്. അവനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയെങ്കിലും നമ്മൾ ആരാധിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ നമ്മൾ പരാജയപ്പെടുമായിരുന്നു (ദുർമാർഗ്ഗത്തിലാകുമായിരുന്നു)."
നീ ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇതിലൊരു കൽപ്പനയും (അംറ്) ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കാം. അതായത്: "നിങ്ങൾ (അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ) പറയുക" അല്ലെങ്കിൽ "നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ ആരംഭിക്കുക". ഖുർആനിലെ ﴿ قُلْ ﴾ (നീ പറയുക) എന്ന കൽപ്പന വെളിപ്പെട്ടു വന്ന വാചകങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്.
മറ്റൊരു വിഭാഗം പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ഇസ്മ്' എന്നത് ഇവിടെ ക്രിയയുടെ സ്ഥാനത്താണ് വന്നിട്ടുള്ളത്. അതായത് 'അല്ലാഹു' എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരമായി നിൽക്കുന്നതാണത്. ഇതിന് തെളിവായി ലബീദിന്റെ ഈ കവിതാശകലം അവർ ഉദ്ധരിക്കുന്നു:
"ഒരു വർഷം വരെ നിങ്ങളുടെ മേൽ സമാധാനത്തിന്റെ നാമം (അഥവാ സമാധാനം) ഉണ്ടാകട്ടെ. ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ആരെങ്കിലും കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ അവൻ തന്റെ ബാധ്യത തീർത്തു (ക്ഷമിച്ചു)."
മറ്റൊരഭിപ്രായം: ബഹുമാനവും മഹത്വവും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇവിടെ 'ഇസ്മ്' (നാമം) എന്ന് ചേർത്തത്. ഉന്നതന്മാരെയും രാജാക്കന്മാരെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ "ഇന്ന വ്യക്തിയുടെ തിരുസന്നിധിയിലെ സേവകൻ" എന്ന് പറയാറുള്ളതുപോലെയാണിത്. അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ആ വ്യക്തിയെ നേരിട്ടാണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരവ് കാരണം നേരിട്ട് പേര് പറയാതെ 'തിരുസന്നിധി' (ഹള്‌റത്ത്) എന്ന് ചേർത്തു പറയുന്നു.
മറ്റൊരു അഭിപ്രായം: സത്യം ചെയ്യുന്നതും (യമീൻ), ബറകത്ത് (അനുഗ്രഹം) തേടുന്നതും (തയമ്മുൻ) തമ്മിൽ വേർതിരിക്കാനാണ് 'ഇസ്മ്' എന്ന് ചേർത്തത്. കാരണം, വെറുതെ "ബില്ലാഹി" (അല്ലാഹുവിനാൽ) എന്ന് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിൽ അത് സത്യം ചെയ്യലായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ﴿ بِسْمِ اللَّهِ ﴾ (അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ) എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ ദാസന്മാരോട് തന്റെ നാമം കൊണ്ട് ബറകത്തെടുക്കാനും ശുഭലക്ഷണം കാണാനും അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചതാണെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.
അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ 'അല്ലാഹ്' (الله) എന്നതിനെക്കുറിച്ച്: ഈ നാമം (അല്ലാഹ് എന്നത്), 'അൽ-ഖാദിർ' (കഴിവുള്ളവൻ), 'അൽ-അലീം' (എല്ലാം അറിയുന്നവൻ) എന്നിവയെയോ അവയ്ക്ക് സമാനമായ മറ്റ് ഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞുണ്ടായ (മുശ്തഖ് ആയ) നാമങ്ങളെയോ പോലെയല്ലെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. അത് (മറ്റാർക്കും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലാത്തവിധം) തടയപ്പെട്ട ഒരു നാമമാണ്. അതായത്, അല്ലാഹു തആലാ അല്ലാത്ത മറ്റൊന്നിനും ഈ പേര് നൽകപ്പെടുകയില്ല. അല്ലാഹു തആലാ അരുളിചെയ്തിരിക്കുന്നു: "അവന് തുല്യനായ (അതേ പേരുള്ള) മറ്റാരെയെങ്കിലും നീ അറിയുന്നുണ്ടോ?" (സൂറത്തു മർയം: 65).
ജാഹിലിയ്യാ കാലഘട്ടത്തിലെ ആളുകളുടെ മേൽ പിശാച് ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഈ നാമം (അല്ലാഹ് എന്ന്) നൽകാൻ അവൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ അല്ലാഹു അവരുടെ നാവുകളെ അതിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവിടുകയും, ആ പേര് വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഇടാൻ അവർക്ക് അവസരം നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ (അല്ലാഹ് എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന് പകരം) അവർ 'അൽ-ലാത്ത' (واللات) എന്ന് വിളിച്ചു.
അല്ലാഹുവിന്റെ ﴿ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً ﴾ എന്ന വചനത്തിന് രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്:
ഒന്നാമത്തേത്: അവന്റെ ഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ അവന് സദൃശനായ (തുല്യനായ) വല്ലവനെയും നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? കാരണം 'അസ്സമീഅ്' (السَّمِيّ) എന്നത് ഇവിടെ 'അൽ-മിഥ്‌ൽ' (المِثْل - തുല്യൻ/സാദൃശ്യമുള്ളവൻ) എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് വന്നിട്ടുള്ളത്.
രണ്ടാമത്തെ അർത്ഥം: 'അല്ലാഹ്' എന്ന് പേരിടപ്പെട്ട മറ്റാരെയെങ്കിലും നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? (അതായത് ഈ പേര് അവന് മാത്രമുള്ളതാണ്).
ആത്മജ്ഞാനികളിൽ (അഹ്‌ലുൽ മഅ്‌രിഫഃ) പെട്ട ചിലർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: അല്ലാഹു തആലായുടെ 'അല്ലാഹ്' എന്ന നാമമൊഴികെയുള്ള മറ്റെല്ലാ നാമങ്ങളും (കാരുണ്യം, ഉദാരത തുടങ്ങിയവ) മനുഷ്യർക്ക് തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ പകർത്താൻ (തഖല്ലുഖ്) അനുയോജ്യമായവയാണ്. എന്നാൽ 'അല്ലാഹ്' എന്ന നാമം അതിനോട് ഹൃദയം ബന്ധിപ്പിക്കാൻ (തഅല്ലുഖ്) മാത്രമുള്ളതാണ്, സ്വഭാവത്തിൽ പകർത്താനുള്ളതല്ല.
അല്ലാഹു തആലായുടെ ഓരോ നാമങ്ങളും ഒന്നോ രണ്ടോ ഗുണവിശേഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുന്നവയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, 'അൽ-ഖാദിർ' എന്നത് കഴിവുള്ളവനെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുന്നു; 'അൽ-ഖുദ്ദൂസ്' എന്നത് പോരായ്മകളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും പരിശുദ്ധനായവനെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുന്നു; 'അൽ-മുഅ്മിൻ' എന്നത് അഭയം നൽകുന്നവനെക്കുറിച്ചും, ഈമാൻ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നവനെക്കുറിച്ചും, തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി പാലിച്ചുകൊണ്ട് സത്യപ്പെടുത്തുന്നവനെക്കുറിച്ചും അറിയിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഈ ആദരണീയമായ തിരുനാമം (അല്ലാഹ് എന്നത്), എല്ലാ ഉന്നതമായ ഗുണവിശേഷണങ്ങളും ഒത്തിണങ്ങിയ ഒരു പരമാധികാരിയായ സത്തയെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇത് മറ്റെല്ലാ അസ്മാഉൽ ഹുസ്നാകൾക്കും (അല്ലാഹുവിന്റെ വിശിഷ്ട നാമങ്ങൾക്ക്) പകരമായി നിൽക്കുന്നതുമാണ്. ഈയൊരു കാരണം കൊണ്ടാണ് തൗഹീദിന്റെ വചനത്തിലും (കലിമത്തു തൗഹീദ്) സത്യസാക്ഷ്യത്തിലും (ശഹാദത്ത്) മറ്റ് നാമങ്ങളെയെല്ലാം ഒഴിവാക്കി "ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്" (لا إله إلا الله) എന്ന് ഈ നാമം മാത്രം പ്രത്യേകമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടത്. ഗവേഷകരായ പണ്ഡിതന്മാരെല്ലാം ഇത് 'ഇസ്മുൽ അഅ്ളം' (ഏറ്റവും മഹത്വമേറിയ നാമം) ആണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഐക്യകണ്ഠേന യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ പദത്തിന്റെ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ആറ് അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. അവ ചുരുക്കി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:
ഒന്നാമത്തേത്: ഇത് 'അൽ-ഇലാഹ്' എന്നതിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടതാണ്; 'ആശ്രയിക്കുക' (അൽ-ഇഅ്തിമാദ്) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. "നീ ഒരാളെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് അവനിലേക്ക് അഭയം തേടി" എന്നതിന് 'അലിഹ്തു ഇലാ ഫുലാൻ...' (أَلِهْتُ إلى فلان) എന്ന് അറബിയിൽ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന് തെളിവായി കവികൾ പാടുന്നു: "വാഹനങ്ങൾ (ഒട്ടകങ്ങൾ) നിശ്ചലമായി നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവളിലേക്ക് അഭയം തേടി/ആശ്രയിച്ചു."
രണ്ടാമത്തേത്: ഇത് ആരാധിക്കുക, ഭക്തി കാണിക്കുക എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന 'അത്തഅല്ലുഹ്' (التألُّه) എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. 'അലിഹ ഇലാഹതൻ' (أَلِهَ إِلَهَةً) എന്നും 'തഅല്ലഹ തഅല്ലുഹൻ' (تألَّهَ تألُّهاً) എന്നും പറഞ്ഞാൽ 'ആരാധിച്ചു' എന്നാണ് അർത്ഥം. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ ﴿ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ ﴾ (അവൻ നിന്നെയും നിന്റെ ദൈവങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിക്കാനോ - സൂറത്തുൽ അഅ്റാഫ്: 127) എന്ന ഭാഗം ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) ഓതിയിരുന്നത് "വ യദറക വ ഇലാഹതക" (നിന്നെയും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നതിനെയും ഉപേക്ഷിക്കാനോ) എന്നായിരുന്നു എന്ന് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിന് തെളിവായി കവികൾ പാടുന്നു:
لِلَّهِ دَرُّ الغانِياتِ المُدَّهِ ... سَبَّحْنَ واسْتَرْجَعْنَ من تَأَلُّهِي
"സുന്ദരിമാരായ ആ സ്ത്രീകൾ എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്; എന്റെ ഭക്തിയും ആരാധനയും കണ്ട് അവർ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുകയും ഇസ്തിർജാഅ് ചെയ്യുകയും (ഇന്നാ ലില്ലാഹി എന്ന് പറയുകയും) ചെയ്യുന്നു."
മൂന്നാമത്തേത്: ഇത് അത്യധികമായ സ്നേഹപാശം അല്ലെങ്കിൽ വിഭ്രാന്തി എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന 'അൽ-വലഹ്' (الوَلَه) എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ്. പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മാനസികാവസ്ഥയെയാണ് ഇത് കുറിക്കുന്നത്. ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ 'അലിഹ' (أَلَهَ) എന്നായിരുന്നു, പിന്നീട് അതിലെ ഹംസക്ക് പകരം 'വാവ്' (و) ആയി മാറുകയായിരുന്നു ('ഇശാഹ്', 'ഇകാഫ്' എന്നീ പദങ്ങൾ മാറി 'വിശാഹ്', 'വികാഫ്' എന്നായതുപോലെ). ഈ അഭിപ്രായപ്രകാരം ഇതിന്റെ അർത്ഥം: "തീർച്ചയായും ഹൃദയങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ വ്യാകുലപ്പെടുകയും അവനെ ദർശിക്കാൻ കൊതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു" എന്നാണ്.
നാലാമത്തേത്: ഇത് 'ലാഹ യലൂഹു' (لاهَ يَلُوهُ) എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ്; 'മറഞ്ഞുപോയി/അദൃശ്യനായി' എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ഇതിന് തെളിവായി കവികൾ പാടുന്നു:
لاهَتْ فما عُرِفَتْ يوماً بخارِجةٍ ... يا ليتَها خرَجَتْ حتى رأيناها
"അവൾ അന്തഃപുരത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു, പുറത്തിറങ്ങുന്നവളായി ഒരിക്കലും അറിയപ്പെട്ടതേയില്ല. അവൾ ഒന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നെങ്കിൽ നമുക്കവളെ കാണാമായിരുന്നു!"
അല്ലാഹു തആലാ സൃഷ്ടികളുടെ ഭൗതിക ദൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനായതുകൊണ്ട് ഈ അർത്ഥം പ്രസക്തമാകുന്നു; പ്രപഞ്ചനാഥൻ അവന്റെ പരമാധികാരത്തിന്റെ തെളിവുകളാൽ തികച്ചും വ്യക്തവുമാണ്, എന്നാൽ ഭൗതികമായ രൂപത്തിലും അവസ്ഥയിലും അവൻ സൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് അതീതനും അതീവ ഗുപ്തനുമാണ്.
അഞ്ചാമത്തേത്: ഇതും 'ലാഹ യലൂഹു' എന്നതിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ് ഉണ്ടായത്, എന്നാൽ ഇവിടെ ഇതിന്റെ അർത്ഥം 'ഉയർന്നു/ഉന്നതമായി' എന്നാണ്. സൂര്യൻ ആകാശത്ത് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നതിനാലാണ് അതിന് 'ഇലാഹഃ' എന്ന് പേര് പറയപ്പെടുന്നത്. ഇതിന് തെളിവായി കവികൾ പാടുന്നു:
تزوَّجنا من الدَّهماءِ أرضاً ... وأعجلنا الإلاهةَ أن تؤوبا
"കനത്ത ഇരുട്ടിൽ (രാത്രിയിൽ) ഞങ്ങൾ ആ നാട്ടിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു; സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു."
ആറാമത്തേത്: ഒരു കാര്യത്തിൽ പെട്ട് 'അത്ഭുതപ്പെടുകയോ അമ്പരന്നുപോവുകയോ ചെയ്യുക' എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന 'അലിഹ്തു ഫിശ്ശൈഅ്' (أَلِهت في الشيء) എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് രൂപപ്പെട്ടത്. ഇതിന് തെളിവായി കവികൾ പാടുന്നു:
وبيداءَ تِيهٍ تألَّه العَينُ وسطها ... محقَّقةٍ غبراءَ صَرْماً سَمَلَّقِ
"വഴിയറിയാത്ത ഒരു വലിയ മരുഭൂമി, അതിന്റെ നടുവിൽ കണ്ണുകൾ അമ്പരന്നുപോകുന്നു; പൊടിപടലങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും സസ്യലതാദികളില്ലാത്തതുമായ കഠിനമായ പാതയാണത്."
അല്ലാഹു തആലായുടെ സത്തയുടെയും ഗുണവിശേഷണങ്ങളുടെയും (സ്വിഫാത്) യഥാർത്ഥ അവസ്ഥയെയും പൊരുളിനെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യബുദ്ധി തികച്ചും അമ്പരന്നുപോകുന്നു എന്നതിനാലാണ് ഈ വ്യാഖ്യാനം നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
'ഇലാഹിയ്യത്ത്' (ദൈവികത) എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ സത്താലപരമായ ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. അതിന്റെ അർത്ഥം: "ഇല്ലാത്ത ഒന്നിനെ പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കാനും നിർമ്മിക്കാനുമുള്ള പരമമായ കഴിവ്, എല്ലാ ഉന്നതമായ പദവികൾക്കും മഹത്വങ്ങൾക്കും അർഹനായിരിക്കുക, അതുപോലെ ഈ പ്രപഞ്ചഭരണത്തിൽ തികച്ചും ഏകനായിരിക്കുക" എന്നിവയാണ്.
സൃഷ്ടിപ്പിലും കൽപ്പനയിലും (അവൻ ഏകനാണ്). യാതൊരു ആവശ്യങ്ങളുമില്ലാത്തവനും, ഒന്നിനും നിർബന്ധിതനാകാത്തവനും, സർവ്വശക്തനായ സ്രഷ്ടാവും, പ്രപഞ്ച കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും (മുദബ്ബിർ) ആകുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരുവൻ 'ഇലാഹ്' ആകുകയുള്ളൂ. അല്ലാഹു തആലാ അരുളിചെയ്തിരിക്കുന്നു: "അല്ലാഹു യാതൊരു സന്താനത്തെയും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല, അവനോടൊപ്പം മറ്റൊരു ദൈവവും ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല." (സൂറത്തുൽ മുഅ്മിനൂൻ: 91).
തുടർന്ന് അവിടുത്തെ കൽപ്പനയുടെ ഉള്ളടക്കത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഒരു 'ഇലാഹ്' എന്നാൽ അവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയും, ഉപജീവനം (രിസ്ഖ്) നൽകുകയും, വിധി നിശ്ചയിക്കുകയും, കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും, വിജയം വരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് എന്നാണ്. അല്ലാഹു തആലാ അരുളിചെയ്തിരിക്കുന്നു: "(അങ്ങനെയുണ്ടാകുമായിരുന്നുവെങ്കിൽ) അപ്പോൾ ഓരോ ദൈവവും താൻ സൃഷ്ടിച്ചതുമായി മാറിപ്പോകുകയും, അവരിൽ ചിലർ ചിലരേക്കാൾ മേധാവിത്വം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു." (സൂറത്തുൽ മുഅ്മിനൂൻ: 91).
അതിനാൽ; സൃഷ്ടിപ്പ്, ഉപജീവനം നൽകൽ, കാര്യങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കൽ, പ്രപഞ്ച നിയന്ത്രണം, ഔന്നത്യം, മേധാവിത്വം എന്നീ ഗുണവിശേഷണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരുവനും ആരാധിക്കപ്പെട്ടാൽ പോലും 'ഇലാഹ്' (യഥാർത്ഥ ദൈവം) ആകുകയില്ല. പകരം അവൻ (അന്യായമായി) ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വസ്തു (മഅ്ബൂദ്) മാത്രമായിരിക്കും.
അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ 'അർ-റഹ്മാൻ, അർ-റഹീം' എന്നതിനെക്കുറിച്ച്:
ഇവ രണ്ടും 'റഹ്മത്ത്' (കാരുണ്യം) എന്ന പദത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞുണ്ടായ രണ്ട് നാമങ്ങളാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്ത് എന്നാൽ തന്റെ ദാസന്മാർക്ക് നന്മ വരുത്താനുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യമാണ്
'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നാൽ കാരുണ്യമുടയവൻ (ദുർ-റഹ്മഃ) എന്നാണ് അർത്ഥം. 'അർ-റഹീം' എന്നാൽ കരുണചെയ്യുന്നവൻ (അർ-റാഹിം) എന്നാണ് അർത്ഥം ('നദീം', 'ഥദ്മാൻ' എന്നീ പദങ്ങളുടെ ഘടനയ്ക്ക് സമാനമാണിത്).
ചില പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നത് ആ ഗുണത്തിന്റെ ആധിക്യത്തെയാണ് (അങ്ങേയറ്റത്തെ കാരുണ്യത്തെ) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കാരണം 'ഫഅ്‌ലാൻ' (فَعْلان) എന്ന പദഘടന അതിശയോക്തിയെ (മുബാലഗഃ) കുറിക്കുന്നതാണ്. ദേഷ്യവും ദാഹവും അതിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിയവനെ 'ഗള്ബാൻ' (അത്യധികം കോപിച്ചവൻ), 'അത്വ്ശാൻ' (അത്യധികം ദാഹിച്ചവൻ) എന്ന് പ്രയോഗിക്കുന്നത് പോലെയാണിത്.
അതിനാൽ 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നത് സത്യനിഷേധികൾ (കാഫിറുകൾ), സത്യവിശ്വാസികൾ (മുഅ്മിനുകൾ), കുട്ടികൾ, മുതിർന്നവർ, ബുദ്ധിയുള്ളവർ, മറ്റുള്ളവർ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്ന അവന്റെ പൊതുവായ കാരുണ്യത്തെയാണ് (ഉമൂമുർ റഹ്മഃ) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ 'അർ-റഹീം' എന്നത് സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് മാത്രമായുള്ള അവന്റെ പ്രത്യേകമായ കാരുണ്യത്തെയാണ് (ഖുസൂസുർ റഹ്മഃ) കാണിക്കുന്നത്. അല്ലാഹു തആലാ അരുളിചെയ്തിരിക്കുന്നു: "അവൻ സത്യവിശ്വാസികളോട് അതീവ കരുണയുള്ളവനാകുന്നു." (സൂറത്തുൽ അഹ്സാബ്: 43). പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിട്ടുണ്ട്: "ദുനിയാവിന്റെ റഹ്മാനും ആഖിറത്തിന്റെ റഹീമും ആയവനേ!"
അതിനാൽ 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നത് ആശയം കൊണ്ട് പൊതുവായതാണെങ്കിലും (എല്ലാ സൃഷ്ടികൾക്കും കാരുണ്യം നൽകുന്നവൻ), പ്രയോഗത്തിൽ അത് പ്രത്യേകമായുള്ളതാണ്; അല്ലാഹു തആലാ അല്ലാത്ത മറ്റാർക്കും ആ പേര് നൽകപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ 'അർ-റഹീം' എന്നത് ആശയം കൊണ്ട് പ്രത്യേകമാണെങ്കിലും (സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് മാത്രം കാരുണ്യം ചെയ്യുന്നവൻ), പ്രയോഗത്തിൽ അത് പൊതുവായതാണ്; രൂപകമായിട്ടാണെങ്കിൽ പോലും (മജാസായി) അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്കും ആ പേര് ഉപയോഗിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) പറഞ്ഞു: അവ രണ്ടും ആർദ്രതയുള്ള (കാരുണ്യവത്തായ) രണ്ട് നാമങ്ങളാണ്, അവയിലൊന്ന് മറ്റേതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആർദ്രതയുള്ളതാണ്. 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നത് 'അർ-റഹീം' എന്നതിനേക്കാൾ സവിശേഷമായതാണ് (അല്ലാഹുവിന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടത്). കാരണം, മറ്റാർക്കും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന തടയപ്പെട്ട നിയമത്തിൽ (മമ്‌നൂഅ്) അത് 'അല്ലാഹ്' എന്ന പരിശുദ്ധ നാമത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ നാമം സവിശേഷമായൊരു ബന്ധത്തോടെ 'അല്ലാഹ്' എന്ന നാമത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത്; അത് അതിൽ നിന്ന് വേർപിരിയാറേയില്ല.
അല്ലാഹു തആലാ തന്റെ സൃഷ്ടിപ്പ് കൊണ്ട് എല്ലാ നിലനിൽപ്പുള്ള വസ്തുക്കളെയും പൊതുവായി ഉൾക്കൊണ്ടതുപോലെ തന്നെ, അവർക്ക് ഉപകാരങ്ങൾ എത്തിച്ചു നൽകുന്നതിലൂടെ 'അർ-റഹ്മാൻ, അർ-റഹീം' എന്ന നാമങ്ങളും അവരെ പൊതുവായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ നാമം (അർ-റഹ്മാൻ എന്നത്) തൗറാത്തുകളിൽ ധാരാളമായി പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. അതിനാൽ യഹൂദർ നബി ﷺ യോട് വിയോജിപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചു: "തൗറാത്തുകളിൽ ഈ നാമം ധാരാളമായി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ടായിട്ടും, നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഖുർആനിൽ 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്ന് കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം ഓർക്കുന്നത്?" അപ്പോൾ അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വതആലാ ഈ സൂക്തം അവതരിപ്പിച്ചു: "നീ പറയുക: നിങ്ങൾ അല്ലാഹു എന്ന് വിളിച്ചുകൊള്ളുക, അല്ലെങ്കിൽ റഹ്മാൻ എന്ന് വിളിച്ചുകൊള്ളുക. നിങ്ങൾ ഏതുതന്നെ വിളിക്കുകയാണെങ്കിലും അവനുള്ളതാണ് ഏറ്റവും വിശിഷ്ടമായ നാമങ്ങൾ (അസ്മാഉൽ ഹുസ്നാ)." (സൂറത്തുൽ ഇസ്റാഅ്: 110).
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ബഹുദൈവാരാധകർ (മുഷ്‌രിക്കുകൾ) പറഞ്ഞു: എന്താണീ റഹ്മാൻ? ഞങ്ങൾക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് അറിയില്ല! അപ്പോൾ അല്ലാഹു തആലാ ഈ സൂക്തം അവതരിപ്പിച്ചു: "റഹ്മാന് നിങ്ങൾ സുജൂദ് ചെയ്യുക എന്ന് അവരോട് പറയപ്പെട്ടാൽ, അവർ പറയും: എന്താണ് റഹ്മാൻ?" (സൂറത്തുൽ ഫുർഖാൻ: 60). കൂടാതെ അല്ലാഹു ഇതും അവതരിപ്പിച്ചു: "പരമകാരുണികനായ റഹ്മാൻ, അവൻ ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ചു തന്നു." (സൂറത്തുർ റഹ്മാൻ: 1-2).
'അല്ലാഹ്' എന്ന നാമത്തെ 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നതിനേക്കാൾ മുന്നിലാക്കാനും, 'അർ-റഹ്മാൻ' എന്ന നാമത്തെ 'അർ-റഹീം' എന്നതിനേക്കാൾ മുന്നിലാക്കാനും ആവശ്യപ്പെടുന്ന യുക്തി ഇതാണ്: 'അല്ലാഹ്' എന്നത് അവിടുത്തെ നാമങ്ങളിൽ ഏറ്റവും സവിശേഷമായതും (അഖസ്സ്), അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായതുമായ അലം (വ്യക്തിനാമം) ആണ്. പിന്നീട് ഈ രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളിലും അതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്നത് 'അർ-റഹ്മാൻ' ആണ്. അതിനുശേഷമുള്ള 'അർ-റഹീം' എന്നത് അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വതആലാക്കും അവന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും ഇടയിൽ പൊതുവായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന നാമങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്; അതായത്, ഇത് അല്ലാഹുവിന് യഥാർത്ഥമായും (ഹഖീഖത്ത്) മറ്റുള്ളവർക്ക് രൂപകമായും (മജാസ്) നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അതിനാൽ 'അല്ലാഹ്' എന്നത് സൃഷ്ടിപ്പിന് മുൻപ് അവൻ മാത്രമായിരുന്ന (ഏകനായിരുന്ന) അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
'അർ-റഹ്മാൻ' എന്നത് അവന്റെ ഔദാര്യത്താലും അനുഗ്രഹത്താലും സൃഷ്ടികളെ അവൻ ഇല്ലായ്മയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കിയതിനെ (സൃഷ്ടിച്ചതിനെ) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
'അർ-റഹീം' എന്നത് സൃഷ്ടികളോട് അവൻ എപ്പോഴും കാണിക്കുന്ന നന്മയെയും (ഇഹ്സാൻ) കാരുണ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ 'ഖുൽ' (നീ പറയുക) എന്നതിനെക്കുറിച്ച്:
'ഖുൽ' എന്നത് ഒരു കൽപ്പനാരൂപത്തിലുള്ള (അംറ്) വാക്കാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. ഇതിന്റെ വിശദീകരണം പിന്നീട് വരുന്നതാണ്.
ഇവിടെ ഇപ്രകാരം ചോദിക്കപ്പെട്ടാൽ: ഓതുന്ന ഖുർആൻ വചനങ്ങളിൽ ഇത്തരം കൽപ്പനകൾ (പറയുക എന്നത്) അതേപടി നിലനിർത്തി പരാമർശിക്കുന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?
നാം പറയുന്നു: വിവരമില്ലാത്തവർക്കുള്ള (അറിവില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നവർക്കുള്ള) മറുപടിയിൽ ഇതിനുള്ള ഉത്തരം പിന്നീട് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്, ഇൻശാ അല്ലാഹ്.
അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ 'ഹുവല്ലാഹു അഹദ്' എന്നതിനെക്കുറിച്ച്:
ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാരുടെ (അഹ്‌ലുല്ലുഗഃ) അടുക്കൽ ﴿ هُوَ ﴾ (അവൻ) എന്നത് സന്നിഹിതനല്ലാത്ത ഒരു പുരുഷനെ (മുദക്കർ ഗായിബ്) സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക. 'ഹിയ' (هي - അവൾ) എന്നത് സന്നിഹിതയല്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയെ (മുഅന്നഥ് ഗായിബഃ) സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെയാണിത്.
ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായി ﴿ هُوَ ﴾ എന്ന വാക്ക് പൂർണ്ണമായ ഒരു അർത്ഥം നൽകണമെങ്കിൽ, അതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒരു ബന്ധവാചകം (സ്വിലഃ) ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ 'ഹുവ' എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് നിശബ്ദനാകാൻ പാടുള്ളതല്ല; മറിച്ച് അതിനോട് ചേർത്ത് 'അവൻ നിൽക്കുന്നവനാണ്', 'ഇരിക്കുന്നവനാണ്', 'ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനാണ്', 'നിലനിൽക്കുന്നവനാണ്' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
എന്നാൽ ആത്മജ്ഞാനികളുടെയോ (അഹ്‌ലുൽ ഇൽമ്/ആരിഫീങ്ങൾ) ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയോ അടുക്കൽ ഇത് വെറുമൊരു നാമമോ ഗുണമോ അല്ല; മറിച്ച് അത് അല്ലാഹുവിന്റെ അത്യുന്നതമായ സത്തയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതും, അറിയിക്കുന്നതും അതിനെക്കുറിച്ച് വിവരം നൽകുന്നതുമാണ്.
മറ്റൊരു അഭിപ്രായം: ഇത് അല്ലാഹുവെക്കുറിച്ചുള്ള പൂർണ്ണമായ ഒരു വിവരണം തന്നെയാണ്, അതിന് മറ്റ് ബന്ധവാചകങ്ങളുടെ (സ്വിലഃ) ആവശ്യമില്ല. കാരണം, അവർ (സത്യവിശ്വാസികൾ) പരമമായ സത്യത്തിന്റെ (ഹഖ് ആയ അല്ലാഹുവിന്റെ) ദർശനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവരാണ്. അതിനാൽ അവർ ﴿ هُوَ ﴾ (അവൻ) എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ അല്ലാഹു തആലായുടെ ചിന്തയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുവരികയേയില്ല.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Wednesday, 11 November 2026
ഡ്രോപ്പ് ഷിപ്പിംഗ് (Drop Shipping) വ്യാപാരത്തിന്റെ ഇസ്‌ലാമിക വിധി എന്താണ്
സാധാരണയായി ഡ്രോപ്പ് ഷിപ്പിംഗ് രീതിയിൽ ഒരാൾ തന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലില്ലാത്ത കൈവശമില്ലാത്ത വസ്തുവാണ് ഉപഭോക്താവിന് വിൽക്കുന്നത്.
കാരണം, ഈ രീതിയിൽ വ്യാപാരി ആദ്യം ഉപഭോക്താവിൽനിന്ന് ഓർഡർ സ്വീകരിക്കുകയും വിൽപ്പന ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം മൊത്തവ്യാപാരിയിൽനിന്ന് (Wholesaler) സാധനം വാങ്ങി ഉപഭോക്താവിന്റെ വിലാസത്തിലേക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ മൊത്തവ്യാപാരി നേരിട്ട് ഉപഭോക്താവിന് സാധനം അയച്ചുകൊടുക്കുന്നു.
അതായത്, ഒരു വസ്തു സ്വന്തം ഉടമസ്ഥതയിൽ വരുന്നതിനുമുമ്പ് തന്നെ വ്യാപാരി മറ്റൊരാൾക്ക് വിൽക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, മൊത്തവ്യാപാരിയിൽനിന്ന് സാധനം വാങ്ങിയതിനുശേഷവും അത് സ്വന്തം കൈപറ്റുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ഉപഭോക്താവിന് അയച്ചുകൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
എന്നാൽ ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്തിൽ ഒരാളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലില്ലാത്ത സാധനം വിൽക്കുന്നതും കൈപ്പറ്റി കൈവശം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ആ വസ്തു വീണ്ടും വിൽക്കുന്ന (بیع قبل القبض) രീതിയിലുള്ള ഇടപാടാണ്. ഷറഇൽ ഇത് തടയപ്പെട്ടതാണ്. അനുവദനീയമല്ല.
വഴിയിൽവെച്ച് സാധനത്തിന് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടമുണ്ടായാൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാമെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്താലും ഈ വിധിയിൽ മാറ്റമുണ്ടാകില്ല.
അതിനാൽ ഈ രീതിയിലുള്ള കച്ചവടം ശരീഅത്ത് പ്രകാരം അസാധുവാണ്. പ്രസ്തുത കച്ചവടത്തിലൂടെ ലാഭം നേടുന്നതും അനുവദനീയമല്ല.
ഡ്രോപ്പ് ഷിപ്പിംഗിന് പകരം സ്വീകരിക്കാവുന്ന അനുവദനീയമായ മൂന്ന് രൂപങ്ങൾ
ഒന്നാമത്തെ രൂപം:` വിൽപ്പനയ്ക്കുള്ള വാഗ്ദാനം
വ്യാപാരി ഉപഭോക്താവിനോട് ഈ സാധനം ഇപ്പോൾ തന്റെ കൈവശമില്ലെന്നും മറ്റൊരാളിൽനിന്ന് വാങ്ങിയശേഷം വിൽക്കാമെന്നും വ്യക്തമായി അറിയിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ ഇടപാടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഉപഭോക്താവിനോട് ഈ സാധനം നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ വിൽക്കുകയാണ് എന്ന് പറയാതെ, ഈ സാധനം വിൽക്കുന്നതിനുള്ള കരാറിൽ ഏർപ്പെടാം എന്നാണ് പറയേണ്ടത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് വിൽപ്പനയാകാതെ വിൽപ്പന നടത്താമെന്ന വാഗ്ദാനമായി മാറും.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ മുൻകൂർ തുകയായി അഡ്വാൻസ് വാങ്ങുന്നതും അനുവദനീയമാണ്.
അതനുസരിച്ച് ഉപഭോക്താവിന് വിൽക്കാമെന്ന വാഗ്ദാനം നൽകാം. പിന്നീട് വ്യാപാരി മൊത്തവ്യാപാരിയിൽനിന്ന് സാധനം വാങ്ങി സ്വന്തം കൈവശത്തിൽ ഏറ്റെടുക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ സാധനം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതിനായി മറ്റൊരാളെ, ഉദാ: സാധനം എത്തിക്കുന്ന വാഹനത്തിന്റെ ഡ്രൈവറെ, തന്റെ പ്രതിനിധിയായി (വക്കീൽ) നിയോഗിക്കാം.
അങ്ങനെ സാധനം ഏറ്റെടുത്തതിനുശേഷം ഉപഭോക്താവിന് എത്തിച്ചുകൊടുക്കാം. സാധനം ഉപഭോക്താവിന് കൈമാറുകയും ഇരുകൂട്ടരും സാധനത്തിലും വിലയിലും കൈവശാവകാശം നേടുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ വിൽപ്പന പൂർത്തിയാകും.
എന്നാൽ സാധനം വാങ്ങിയശേഷം കൈവശത്തിൽ ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് മാത്രമേ മറ്റൊരാൾക്ക് വിൽക്കാൻ പാടുള്ളൂ. കൈവശത്തിൽ ഏറ്റെടുക്കാതെ വീണ്ടും വിൽക്കുന്നത് ശരിയാകില്ല.
രണ്ടാമത്തെ രൂപം:` കമ്മീഷൻ ഏജന്റായി പ്രവർത്തിക്കുക
മറ്റൊരു മാർഗം ഇടനിലക്കാരൻ ഉപഭോക്താവിനും മൊത്തവ്യാപാരിക്കും ഇടയിൽ കമ്മീഷൻ ഏജന്റായി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ്.
ഉദാ: സൈദിന് ഒരു ഉപഭോക്താവിൽനിന്ന് ഓർഡർ ലഭിച്ചാൽ, സാധനം വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കമ്പനിയുമായി ഇപ്രകാരം ധാരണയിലെത്താം:
'ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഉപഭോക്താക്കളെ കൊണ്ടുവന്നുതരാം. അവർ നിങ്ങളുടെ പക്കൽനിന്ന് വാങ്ങുന്ന സാധനങ്ങളുടെ വിലയിൽനിന്ന് നിശ്ചിത ശതമാനം എനിക്ക് കമ്മീഷനായി നൽകണം.'
അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ കാർട്ടൺ സാധനവും വിൽക്കുമ്പോൾ ഇത്ര രൂപ വീതം കമ്മീഷൻ നൽകണമെന്ന് നിശ്ചയിക്കാം.
ഈ രീതിയിൽ ഇടനിലക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന കമ്മീഷൻ പ്രതിഫലം അനുവദനീയമാണ്.
മൂന്നാമത്തെ രൂപം:` മൊത്തവ്യാപാരിയുടെ കടയിലോ ഗോഡൗണിലോ സ്വന്തം സാധനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക
വ്യാപാരി പതിവായി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന മൊത്തവ്യാപാരിയുടെ കടയിലോ ഗോഡൗണിലോ പോയി ആദ്യം തന്നെ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം. ശേഷം ആ കടയിലോ ഗോഡൗണിലോ ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലം വാടകയ്ക്കെടുത്ത് തന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള സാധനങ്ങൾ അവിടെ സൂക്ഷിക്കാം. പിന്നീട് ഉപഭോക്താവിൽനിന്ന് ഓർഡർ ലഭിക്കുമ്പോൾ മൊത്തവ്യാപാരിയെ ഫോണിലൂടെ അറിയിച്ച് തന്റെ സാധനങ്ങളിൽനിന്ന് ആവശ്യമായ അളവ് പ്രസ്തുത ഉപഭോക്താവിന് അയച്ചുകൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടാം.
ഈ രീതി അനുവദനീയമാണ്. കാരണം വ്യാപാരി സാധനങ്ങൾ നേരത്തെതന്നെ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, മൊത്തവ്യാപാരിയുടെ ഗോഡൗണിൽ തന്റെ സാധനങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി വേർതിരിച്ച് സൂക്ഷിക്കുകയും അവയിൽ തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ ഇടപെടാനുള്ള അധികാരം നേടുകയും ചെയ്തതിലൂടെ ശരീഅത്ത് പ്രകാരമുള്ള കൈവശാവകാശവും (التخلية) ലഭിക്കുന്നതാണ്.
عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ: أَتَيْتُ رَسُولَ اللّٰهِ ﷺ فَقُلْتُ: يَأْتِينِي الرَّجُلُ يَسْأَلُنِي مِنَ الْبَيْعِ مَا لَيْسَ عِنْدِي، أَأَبْتَاعُ لَهُ مِنَ السُّوقِ ثُمَّ أَبِيعُهُ؟ قَالَ: «لَا تَبِعْ مَا لَيْسَ عِنْدَكَ».
(سُنَنُ التِّرْمِذِيِّ، كِتَابُ الْبُيُوعِ، بَابُ كَرَاهِيَةِ بَيْعِ مَا لَيْسَ عِنْدَكَ، رَقْمُ الْحَدِيثِ: ١٢٣٢)
فَنَقُولُ: مِنْ حُكْمِ الْمَبِيعِ إِذَا كَانَ مَنْقُولًا أَنْ لَا يَجُوزَ بَيْعُهُ قَبْلَ الْقَبْضِ... وَأَمَّا إِذَا تَصَرَّفَ فِيهِ مَعَ بَائِعِهِ، فَإِنْ بَاعَهُ مِنْهُ لَمْ يَجُزْ بَيْعُهُ أَصْلًا قَبْلَ الْقَبْضِ.
(الْفَتَاوَى الْهِنْدِيَّةُ، الْفَصْلُ الثَّالِثُ فِي مَعْرِفَةِ الْمَبِيعِ وَالثَّمَنِ وَالتَّصَرُّفِ، ٣/١٣، ط: دَارُ الْفِكْرِ)
وَشَرْطُهَا: كَوْنُ الْأُجْرَةِ وَالْمَنْفَعَةِ مَعْلُومَتَيْنِ؛ لِأَنَّ جَهَالَتَهُمَا تُفْضِي إِلَى الْمُنَازَعَةِ.
(الدُّرُّ الْمُخْتَارُ، كِتَابُ الْإِجَارَةِ، ٦/٥، ط: دَارُ الْفِكْرِ)
മുഫ്തി ഹാഫിള് അബ്ദുറഹ്മാൻ മൗലവി അൽ ഖാസിമി പത്തനംതിട്ട
അവ്വൽ തക്ബീറിന്റെ മഹത്വം എന്താണ് അത് എപ്പോൾ വരെ ലഭിക്കും പരിധി എവിടെ വരെയാണ്.
അനസ് ബിന്‍ മാലിക് (റ) രിവായത് റസൂലുല്ലാഹ് ﷺ അരുളി: ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടി നാല്പത് ദിവസം അവ്വൽ തക്ബീറോട്കൂടി ജമാഅത്തായി നമസ്കാരം നിർവഹിച്ചാൽ അവന് രണ്ട് മോചനങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതാണ്. ഒന്ന്. നരകത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം. രണ്ട്. നിഫാഖിൽ (കപടവിശ്വാസത്തിൽ) നിന്നുള്ള മോചനം. (തിർമിദി)
നിസ്കാരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഇമാം തക്ബീറത്തുൽ ഇഹ്റാം പറയുമ്പോൾ തന്നെ തക്ബീർ പറഞ്ഞ് നിസ്കാരത്തിൽ ചേരുന്നയാൾക്ക് ഏകാഭിപ്രായപ്രകാരം “അവ്വൽ തക്ബീർ” ന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്. അതുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത്. എന്നാൽ അതിന് ശേഷവും ചില പരിധിവരെ ഇളവ് ഉണ്ടെന്ന് ഫുഖഹാക്കൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്:
- സനാ ഓതി തീരുന്നതിന് മുമ്പ് ഇമാമിനൊപ്പം ചേരുക.
- സൂറത്തുൽ ഫാതിഹയുടെ പകുതി കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ് ചേരുക.
- സൂറത്തുൽ ഫാതിഹ പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുമ്പ് ചേരുക.
- ആദ്യ റകഅത്തിന്റെ റുകൂഇന് മുമ്പ് ഇമാമിനൊപ്പം ചേരുക.
ഈ നാലാമത്തെ അഭിപ്രായത്തെയാണ് അധികം ഫുഖഹാക്കളും ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ആദ്യ റകഅത്തിന്റെ റുകൂഇൽ ഇമാമിനൊപ്പം ചേർന്ന ആളിനും “അവ്വൽ തക്ബീർ” ന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്.
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: مَنْ صَلَّى لِلهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا فِي جَمَاعَةٍ، يُدْرِكُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى كُتِبَتْ لَهُ بَرَاءَتَانِ: بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ، وَبَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاقِ. رواه الترمذي
مَطْلَبٌ فِي وَقْتِ إدْرَاكِ فَضِيلَةِ الِافْتِتَاحِ وَتَظْهَرُ فَائِدَةُ الْخِلَافِ فِي وَقْتِ إدْرَاكِ فَضِيلَةِ تَكْبِيرَةِ الِافْتِتَاحِ؛ فَعِنْدَهُ بِالْمُقَارَنَةِ، وَعِنْدَهُمَا إذَا كَبَّرَ فِي وَقْتِ الثَّنَاءِ، وَقِيلَ بِالشُّرُوعِ قَبْلَ قِرَاءَةِ ثَلَاثِ آيَاتٍ لَوْ كَانَ الْمُقْتَدِي حَاضِرًا، وَقِيلَ سَبْعٌ لَوْ غَائِبًا، وَقِيلَ بِإِدْرَاكِ الرَّكْعَةِ الْأُولَى، وَهَذَا أَوْسَعُ وَهُوَ الصَّحِيحُ. اهـ. وَقِيلَ بِإِدْرَاكِ الْفَاتِحَةِ وَهُوَ الْمُخْتَارُ خُلَاصَةٌ
[ابن عابدين ,الدر المختار وحاشية ابن عابدين (رد المحتار) ,1/526]
മുഫ്തി ഹാഫിള് അബ്ദുറഹ്മാൻ ഖാസിമി പത്തനംതിട്ട
Subscribe to:
Posts (Atom)
-
ആദം നബി (അ) മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ പിതാവ് ആദ്യ മനുഷ്യൻ ആ മനുഷ്യനെ അല്ലാഹു സൃഷ്ടിച്ചു മണ്ണിൽ നിന്നാണ് സൃഷ്ടിച്ചത് ഇന്നും മനുഷ്യ പുത്രന്... -
ഖിള്ർ നബി (അ) എന്ന നാമം സുപരിചിതമാണ്. പക്ഷെ ആ മഹത് വ്യക്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചു പലർക്കും അറിയില്ല. അത് മലയാളികളിലേക്ക് എത്തിക്കാനായി നി... -
ലോകപ്രശസ്ത പ്രവാചക പ്രകീർത്തന കാവ്യമാണ് ഖസീദത്തുൽ ബുർദ.അറബിയിൽ ഉള്ള ഈ കാവ്യം രചിച്ചത് ഈജിപ്തിലെ ബൂസ്വീർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ 1212 (ഹിജ്റ... -
ഒരു മുസ്ലിമിനെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നിർബന്ധിത കർമ്മമാണ് നിസ്കാരം.ശരീരംകൊണ്ടു ചെയ്യുന്ന ആരാധനകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേ... -
സർവ്വലോക രക്ഷിതാവായ അള്ളാഹു ഈ പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ചത് മുതൽ പല പല കാലഘട്ടങ്ങളിലായി അനേകായിരം പ്രവാചകൻമാരെ ഈ ഭൂമിയിൽ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്.... -
അനസ്(റ) നിവേദനം: നബി(സ) അരുളി: സദ് വൃത്തനായ മനുഷ്യൻ കാണുന്ന നല്ല സ്വപ്നങ്ങൾ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ നാൽപ്പത്തിയാറിൽ ഒരംശമാണ്. (ബുഖാരി റഹ്... -
നവജാതശിശുവിനു വേണ്ടി അഖീഖ (മൃഗബലി) നടത്തല്‍ വളരെ ശക്തമായ സുന്നത്താണ്. ഇമാം ഇബ്‌നുഹജര്‍(റ) പറഞ്ഞു: കുട്ടി പൂര്‍ണമായും വിരിഞ്ഞശേഷം അവനു...