നിയ്യത്ത് ഹൃദയത്തിലെ ഉദ്ദേശ്യമാണ്. തറാവീഹ് നിസ്കരിക്കുന്നു എന്ന മനസ്സിലെ ബോധ്യം തന്നെ നിയ്യത്തിന് മതിയാകും. നിയ്യത്ത് നാവുകൊണ്ട് മൊഴിയൽ നിർബന്ധമില്ല. എങ്കിലും മൊഴിയൽ ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
ഓരോ രണ്ട് റകഅതുകളിലും രണ്ട് റകഅത്ത് തറാവീഹ് ഇമാമിനെ പിന്തുടർന്ന് നിസ്കരിക്കുന്നു എന്ന് നിയ്യത്ത് ചെയ്യലാണ് ഉത്തമം. ഓരോ 2 റകഅത്തിനും പ്രത്യേകം നിയ്യത്ത് ചെയ്യുന്നതും ശ്രേഷ്ഠമാണ്. എന്നാൽ 20 റക്അത്തിനും കൂടി തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഒരുമിച്ച് നിയ്യത്ത് വച്ചാലും അനുവദനീയമാണ്. നിയ്യത്തായി അത് മതിയാകുന്നതാണ്.
സുന്നത്തായ നിസ്കാരം, ഇമാമിന്റെ പിന്തുടർന്ന്, അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിക്ക് വേണ്ടി, കിബിലക്ക് നേരിട്ട് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നാവുകൊണ്ട് മൊഴിയലൊ മനസ്സിൽ പ്രത്യേകം കരുതലോ നിർബന്ധമുള്ള കാര്യമല്ല.
وَكَفَى مُطْلَقُ نِيَّةِ الصَّلَاةِ) وَإِنْ لَمْ يَقُلْ لِلَّهِ (لِنَفْلٍ وَسُنَّةٍ) رَاتِبَةٍ (وَتَرَاوِيحَ) عَلَى الْمُعْتَمَدِ، إذْ تَعْيِينُهَا بِوُقُوعِهَا وَقْتَ الشروع، والتعيين أحوط"
[ابن عابدين، الدر المختار وحاشية ابن عابدين (رد المحتار)، ٤١٧/١]
وَهَلْ يُشْتَرَطُ أَنْ يُجَدِّدَ فِي التَّرَاوِيحِ لِكُلِّ شَفْعٍ نِيَّةً؟ فَفِي الْخُلَاصَةِ: الصَّحِيحُ نَعَمْ لِأَنَّهُ صَلَاةٌ عَلَى حِدَةٍ وَفِي الْخَانِيَّةِ: الْأَصَحُّ لَا، عَيَّنَ الْكُلَّ بِمَنْزِلَةِ صَلَاةٍ وَاحِدَةٍ كَذَا فِي التَّتَارْخَانِيَّة. وَظَاهِرُهُ أَنَّ الْخِلَافَ فِي أَصْلِ النِّيَّةِ وَيَظْهَرُ لِي التَّصْحِيحُ الْأَوَّلُ لِأَنَّهُ بِالسَّلَامِ خَرَجَ مِنْ الصَّلَاةِ حَقِيقَةً فَلَا بُدَّ فِي دُخُولِهِ فِيهَا مِنْ النِّيَّةِ، وَلَا شَكَّ أَنَّهُ الْأَحْوَطُ؛ خُرُوجًا مِنْ الْخِلَافِ، نَعَمْ رَجَّحَ فِي الْحِلْيَةِ الثَّانِيَ إنْ نَوَى التَّرَاوِيحَ كُلَّهَا عِنْدَ الشُّرُوعِ فِي الشَّفْعِ الْأَوَّلِ كَمَا لَوْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ صَلَاةَ الْفَرْضِ مَعَ الْجَمَاعَةِ وَلَمْ تَحْضُرْهُ النِّيَّةُ لِمَا انْتَهَى إلَى الْإِمَامِ.
[ابن عابدين، الدر المختار وحاشية ابن عابدين (رد المحتار)، ٤٤/٢]
وَمِنْهَا نِيَّةُ التَّرَاوِيحِ أَوْ نِيَّةُ قِيَامِ رَمَضَانَ، أَوْ نِيَّةُ سُنَّةِ الْوَقْتِ.
وَلَوْ نَوَى الصَّلَاةَ مُطْلَقًا، أَوْ نَوَى التَّطَوُّعَ، قَالَ بَعْضُ الْمَشَايِخِ: لَا يَجُوزُ؛ لِأَنَّهَا سُنَّةٌ وَالسُّنَّةُ لَا تَتَأَدَّى بِنِيَّةِ مُطْلَقِ الصَّلَاةِ، أَوْ نِيَّةِ التَّطَوُّعِ وَاسْتَدَلُّوا بِمَا رَوَى الْحَسَنُ عَنْ أَبِي حَنِيفَةَ أَنَّ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ لَا تَتَأَدَّى إلَّا بِنِيَّةِ السُّنَّةِ، وَقَالَ عَامَّةُ مَشَايِخِنَا: إنَّ التَّرَاوِيحَ وَسَائِرَ السُّنَنِ تَتَأَدَّى بِمُطْلَقِ النِّيَّةِ؛ وَلِأَنَّهَا وَإِنْ كَانَتْ سُنَّةً لَا تَخْرُجُ عَنْ كَوْنِهَا نَافِلَةً، وَالنَّوَافِلُ تَتَأَدَّى بِمُطْلَقِ النِّيَّةِ إلَّا أَنَّ الِاحْتِيَاطَ أَنْ يَنْوِيَ التَّرَاوِيحَ، أَوْ سُنَّةَ الْوَقْتِ، أَوْ قِيَامَ رَمَضَانَ احْتِرَازًا عَنْ مَوْضِعِ الْخِلَافِ
[الكاساني، بدائع الصنائع في ترتيب الشرائع، ٢٨٨/١]
മുഫ്തി ഹാഫിസ് അബ്ദുറഹ്മാൻ ഖാസിമി പത്തനംതിട്ട
No comments:
Post a Comment