ബദ്രീങ്ങളാൽ തുണ റബ്ബനാ എന്ന ഈ വാക്കിൽ ശിർക്ക് ഉണ്ടോ

 

ബദ്രീങ്ങളാൽ തുണ റബ്ബനാ എന്ന വാക്കിൽ ശിർക്കൊന്നുമില്ല. ഇത് ഖുർആനിലും ഹദീസിലും സ്ഥിരപ്പെട്ട മഹാന്മാരായ ഉലമാക്കൾ അംഗീകരിച്ച തവസ്സുലിന്റെ രൂപമാണ്. തവസ്സുൽ അനുവദനീയമാണ് എന്ന് മാത്രമല്ല ദുആയുടെ സ്വീകാര്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.  

ബദ്ർ തവസ്സുൽ ബൈത്തിൽ ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഭാഗമാണ്. 

ഉദാ: ദാഹം മൗത്തത് കൂട്ടിടും ഇബ്ലീസ് കൂസിനെ കാട്ടിടും നേരം ലഈനവനാട്ടുവാന്‍ 

ബദ്രീങ്ങളാൽ തുണ റബ്ബനാ.

മരണസമയത്ത് ദാഹം അധികരിക്കുന്നതും അന്നേരത്ത് പിശാച് അവന്റെ മിഥ്യാ പാനപാത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ആ ശപിക്കപ്പെട്ടവനെ ആട്ടി അകറ്റുവാൻ ബദരീങ്ങളുടെ ബർക്കത്ത് കൊണ്ട് നമ്മളെ സഹായിക്കണേ അല്ലാഹുവേ എന്നാണ് ഇതിന്റെ ആശയം.

ഇവിടെ ദുആ ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവിനോടാണ്. ബദ്രീങ്ങളെ വസീലയാക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. നബി ﷺ തങ്ങളും സഹാബാക്കളും ദുആയിൽ തവസ്സുൽ ചെയ്തിട്ടുള്ളതിന്റെ ധാരാളം ഉദാഹരണങ്ങൾ ഹദീസിന്റെ കിതാബുകളിൽ ലഭ്യമാണ്. 

عِنْدَنَا وَعِنْدَ مَشَايِخِنَا يَجُوزُ التَّوَسُّلُ فِي الدُّعَوَاتِ بِالْأَنْبِيَاءِ وَالصَّالِحِينَ مِنَ الْأَوْلِيَاءِ وَالشُّهَدَاءِ وَالصِّدِّيقِينَ فِي حَيَاتِهِمْ وَبَعْدَ وَفَاتِهِمْ، بِأَنْ يَقُولَ فِي دُعَائِهِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِفُلَانٍ أَنْ تُجِيبَ دَعْوَتِي وَتَقْضِيَ حَاجَتِي إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ

(الْمُهَنَّدُ عَلَى الْمُفَنَّد ص ٣٩)

ثُمَّ هَذِهِ الشَّرَائِعُ الَّتِي تَلْزَمُنَا إِنَّمَا تَلْزَمُنَا عَلَى أَنَّهَا شَرِيعَةٌ لِرَسُولِنَا، لَا عَلَى أَنَّهَا شَرَائِعُ الْأَنْبِيَاءِ السَّابِقَةِ؛ لِأَنَّهَا إِذَا قُصَّتْ فِي كِتَابِنَا بِلَا إِنْكَارٍ صَارَتْ جُزْءًا مِنْ دِينِنَا

(نُورُ الْأَنْوَار ص ٢١٦)

إِنْ يَقْصِدْ أَنَّ لِلْمُتَوَسَّلِ بِهِ مَرْتَبَةً مَقْبُولَةً عِنْدَ اللَّهِ، وَأَنِّي أُحِبُّهُ، وَبِوَسِيلَةِ حُبِّي إِيَّاهُ أَسْتَغِيثُ اللَّهَ تَعَالَى وَأَسْتَجْلِبُ رَحْمَتَهُ؛ فَهَذَا مَعْنًى صَحِيحٌ لَا مَحْظُورَ فِيهِ

(تَكْمِلَةُ فَتْحِ الْمُلْهِم ٥/٦٢٤، بَابُ قِصَّةِ أَهْلِ الْغَارِ)

قُلْتُ: أَمَّا التَّوَسُّلُ بِالْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ، أَوِ التَّوَسُّلُ بِالنَّبِيِّ ﷺ وَالصَّالِحِينَ، فَلَا يُنْكِرُهُ أَبُو حَنِيفَةَ وَلَا أَحَدٌ مِنَ السَّلَفِ الْمُتَقَدِّمِينَ؛ لِأَنَّهُ قَالَ: التَّوَسُّلُ بِالصَّالِحِ هُوَ التَّوَسُّلُ بِعَمَلِهِ الصَّالِحِ، وَالتَّوَسُّلُ بِالْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ ثَابِتٌ فِي الْبُخَارِيِّ.

(منح الرَّوْضُ الْأَزْهَر شَرْحُ الْفِقْهِ الْأَكْبَر ص ٣٧٨)

أَوْ يُرَادُ بِالْحَقِّ الْحُرْمَةُ وَالْعَظَمَةُ، فَيَكُونُ مِنْ بَابِ الْوَسِيلَةِ، وَقَدْ قَالَ تَعَالَى: ﴿وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ﴾، وَقَدْ عُدَّ مِنْ آدَابِ الدُّعَاءِ التَّوَسُّلُ عَلَى مَا فِي الْحِصْنِ… وَقَالَ السُّبْكِيُّ: يَحْسُنُ التَّوَسُّلُ بِالنَّبِيِّ إِلَى رَبِّهِ، وَلَمْ يُنْكِرْهُ أَحَدٌ مِنَ السَّلَفِ وَلَا الْخَلَفِ إِلَّا ابْنَ تَيْمِيَّةَ.

(رَدُّ الْمُحْتَار ٦/٣٩٧)

മുഫ്തി ഹാഫിള് അബ്ദുറഹ്മാൻ ഖാസിമി പത്തനംതിട്ട